Sevgili kızım Sevi Su’ya,
En sığ duyguları yadsımadıysa yaşam,
demlendiğimdendir gözlerinin hayalinden.
Seni
Çoğu kez
sessizdir sohbetler özlenenle.
Özlem konuştuğunda örneğin,
işte o an
uzamış özlemine hürmeten
dokun, okşa,
Eski senin gölgenin ardında
yitip gider.
Ve sen, ateşle yoğrulmuş bir kahraman gibi,
her gün yeniden doğarsın.
Bu sokaklar seni hiçbir yere götürmez.
Gitme, kal.
Kal ki
Bu sisli gökkuşağı, gülüşünle onarsın kendini.
Kal ki
yeni bir gün armağan etsin evrene,
Merhaba fulya beyazı.
Gecelerimi aydınlatan
ışık hüzmesi, merhaba.
Bütün gece gözümü aldı durdu...
Senden düşmüş olsa gerek
bu yıldız kırıntısı.
gidiyorum
çağıran olmasa da
bir kuş tüyü kadar hafif
incitmeden
düştüğüm yeri
incinmeden
Akdeniz’e seni, sana yazıyorum…
Ay yarısı,
gün sarısı
yüzüne yazıyorum…
Sana yazıyorum;
Gün işler,
zaman akar.
hayat biter
Yaşam,
yüzünden bâki kalandır.
ey bu yetim hallerimi emziren ana,
sevgiye aç bir çocuğun arzusu ile
büyüyorum sana.
geceyle gel,
günle gel;
bir cumartesi akşamı
plata viktorya da bir delikanlı gitar çalıyor,
ne sorulara yanıttır o ses...
dişlenmiş fahişe memesi gibi kanıyor yürek
metronun nem kokusu siniyor notalara;
akıyor yürek,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!