Aşk
Mutlu anlar yaşatır sana,
bundandır
her çağrısına koşarak gitmen
Kalbinin elinden tutar,
düşüncesizce değil,
Aşk, gece yarısı ansızın
bir ismi gülümseyerek anmaktır.
İnsanın, kendi içinde kurduğu bütün kuralları
tek bir bakış uğruna yıkmaktır.
Çağımızda aşk,
teslim olmuş yüreklerde tutsak edilmiştir.
Bu sebeple insanların çektiği aşk acısı değil,
aşkın acısıdır.
Yel, sevgilinin elleriyle dokunurmuş insana,
rüzgâr, yârin sesiyle konuşurmuş.
yüreğe saplanan diken,
gamzelerinin sırrıyla çözülürmüş.
Kirpiklerinin arasında
Ha, o mu?
Hatırladım elbette.
Gecenin kokusunu,
saçlarıyla elime tel tel çizdiğim
sevdiğimdi bir öyküde.
Yüz kez sevdi.
Yüz kez yandı bu yürek.
Yüz kez söndürdüm.
Sırtımı dönmeye gelmiyor;
aha yine tutuştu.
Daha da dönüp bakmam.
Bu kadar rahat gidebileceğini bileydim,
zoruna bu denli cefakâr olabileceğimi söylemezdim.
Vermezdim sırlarımı...
Siyah saçlarının pırıltısında beni, sadece beni yaşatan bir iksir taşıdığını...
Sevilen uzaktaki kadının da onarılmaz yaralar açabileceğini...
Sevgi ucunda sivri bir mahmuz
Hiçbir nehir denizden ayrı değildir;
hiçbir ses yankısından.
Ben de senden bağımsız bir ben değildim.
Seni içime sığdırabildiğim kadar büyüktüm.
Olup biteni anladıkça seni anlatabiliyordum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!