Beni bir gün hiç kimseye değil de
Edebi erkân-ı bilene götür.
Ellerimden tutup biraz eğil de
Şavkıyla dağları delene götür.
Dilimde mühürlü, iki hecede
GÖTÜRSÜN
Bir ah çekip saldım saba yeline
Akan gözyaşımı yâra götürsün
Dokunsun ak düşmüş zülfün teline
Vefasız gönlünü zara götürsün.
Aşk vurur dediler ben inanmadım
Yad ellerde beni buldu sevdiğim
Mevsimsiz bir kıştı attığım adım
Kar borandı, olan oldu sevdiğim.
Saklımda kalsa da elemli keder
Bitmez nazarıyla bakma âleme
Çok dediğinde biter azda biter
Yılları kudretiyle almış kaleme
Mevsimlerde biter yazda biter.
Eğil ey gönül o huzurda eğil
Yüreğim unutmayı unuttu sevdiğim
gözyaşlarım yosun tuttu sevdiğim.
Seni sevmek bir umuttu sevdiğim
Gözyaşımı umman yuttu sevdiğim.
Ne seni unuttum, ne acı sözün!
Görmedim yıllardır dolunay yüzün
Bende o eski aşk, o eski hüzün
Silmek istiyorum gücüm yetmiyor.
Sevda yüreğimde, o eski maya
Bir çıkmaz sokakta, sessizce içime sızdın
Dağlar kadardı özlemin bir o kadar vefasızdın.
Bilmem yine efkarlı dağlara neden kızdın..?
Düşünceler kilitlenir, sevda işine akıl ermez
Kurumuş bir gülü suya koysan yeşermez
bunda hiç bir suçu yoktur bilesin suyun
gözlerinde yarım kalan bakışın
bir kara sevdanın adımı nedir
dudağında ivmelenen nakışın
ilkbahara düşen tadımı nedir
beni burdan çek al bağrına basta
Bir tuhaf oldu gözümde mevsimler
çağırdım turnalar gelmiyor be gülüm
siyah beyaz kaldı eski resimler
artık bu yüzüm gülmüyor be gülüm.
İnsan mübtela insanın kanına
Yağmurlu bir nisandı gözlerin
gönül lügatimde lisandı gözlerin
bir adı sendin küllenmiş gecelerimin
baktığımda konuşan insandı gözlerin
Yağmurlu bir nisandı gözlerin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!