Vechine resmettim, güneşi ayı
mavi mavi bakan sendin sevdiğim
adınla hep farklı gördüm dünyayı
kan gülleri takan sendin sevdiğim.
Saklım da Isparta gülü sen idin
Vechini getirdi yeni yağmurlar
yüreğim bir yola düştü sevdiğim
kanatlandı maveraya umutlar
gözlerime sıla düştü sevdiğim.
Bir sevda kemendi kolumu bağlar
Unutamam seni dedin de sevdiğim
Bir asi yağmur yağar unutursun
O yaban ellerde gönül verdiğim
Bir gün güneş siyah doğar unutursun.
Eksilmez gözümde sevdanın seli
ben üstüme örtülen kar bulutuna yanmıyorum
nede beni görmeden geçen ırmaklara
ne artık inatla uçan martılara
yağmurlar yanaklarımı öpüp geçerken
mevsimlerin selamsız geçtiğine yanarım
günle beraber güldüğümüzde
Usul usul üşüyor akşam
dallara fısıldıyor sessizce kuşlar
bilmem koca dünya kime yâr !
yüreğime dokunan ey hazin rüzgâr!
iyi ki sevda, iyi ki aşk var.
Üşümek nedir bir yaz ortasında?
Sarp dağlara düşen kardan öğrendim
Mahşeri yaşamak, söz ortasında;
Öyle bir muhannet yârdan öğrendim.
Sevda beni hep üzdü de velhasıl
Ah sevdiğim yollar uzak
sen üşürsün, ben üşürüm
kuşlar üşür
gözümdeki yaşlar üşür.
Bir nağmedir aşk tabiatın dilinde
Gülün gölgesine düşünce, üşürdü yağmur
Bengi su ırmağına beni de düşürdü yağmur.
Dökme gülün yapraklarını, ey hazin rüzgâr!
Elim yüzümde yâr, neylersin dağların üstü kar.
Uzak şehirlerin tüten baygın kokusu
Üşürdü yalnızlıklar, üşürdü birden
bir sevda saklım da, ayazda ben
yar, ılık nefesin içimde buğulanırken
gök kubbe yıldızları düşürdü birden.
akşam, bu akşam bazen taş duvar
Selam olsun uzaktan gönül dağına
Rahmet yağsın gülistan otağına
Ak ellerin değdiği çay bardağına
Gülüşünden doldur yar benim için...
Bak sevda gülleri üşüyor burda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!