Seni ömrümün kara günlerine
Güneş misali var saydım sevdiğim
Sakladım seni, sır gibi içimde
Ele demeye ar saydım sevdiğim.
Bu ıssız çöllerde susamış gibi
Güneş gözlerimde yandı eridi
İçerimde közü kaldı sevdiğim
Özlemimde ne tirenler yürüdü
Yüreğimde izi kaldı sevdiğim.
Kalksa bulutların salkım karası
Kalmadı tadım tuzum bir ahengim
aklımın ayarı şaştı sevdiğim
sendin beklediğim ruh eşim, dengim
güneş mor dağları aştı sevdiğim.
Her cümleme sabır dedim ekledim
Ve gözlerin. ..
Baktıkça okunan bir dua gibi
yüreğimin bahardan kalan nasibi
kırk ikindi yağmurlarında ıslandım
Ve gözlerinin o bulutlu rengi
bir safir sevdanın dengi
Saba ülkesinden, irem bağından
Bir salkım kehribar kara gözlerin
Türkmen obasından tanrı dağından
Göreni yandırır nara gözlerin.
Gözlerin cennetin burda ki yurdu
Mazi yüreğimde bir saklı yara
Zaman durur düne düşer gözlerin
Zifiri karanlık; çöktü bir ara
Işık olur, güne düşer gözlerin.
Gözlerin su gibi, gözlerin duru
Gözlerinde erimiş zaman belki
ey sevdamın sadedi, ilki
bakarım gözlerine ürkek ürkek
zaman geçsede veda etmeden
sevda unutulacak değilki
verilmişse en nadide emek
Her anı kanamalı, gurbet elden
Sen kaldın gözlerimde, bir tek sen!
Tanıdığımdan beri ah'ıma girift olan
Yüreğimde sevdasıyla ömrümün
Yaşamadan yazı geçer sevdiğim
Feryadıyla bu sitemkâr gönlümün
Bir tek sana nazı geçer sevdiğim.
Cemre düşer sarp dağların karına
Sen aklıma düşünce veda ederim bu cana ben
Dua ederim her dem, seni gördüğüm ana ben
Seni görüyorum sanki dönsem hangi yana ben!
Bir mavi sürülü gözlerime Semâ'nın turkuaz'ından.
Dallarıma hazan düştü, gözlerime gam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!