Her gün bakıp bakıp aynı resmine
Bağlamışım bir ömrümü ismine
Üzülmem ki uzak kalan cismine
Ruhun bende sevdan bende zar bende.
Bir türküdür bu dilime düşüyor
Seni anlattım da şiirlerimde
En nadide çiçek oldu sevdiğim
Mor alevin kavurduğu biçimde
Aşkımın yarası boldu sevdiğim.
Sevgiyle yaslandım gül gölgesin
Yüreğimde sessiz yanan tütünüm
Kopamam ki ben derdimle bütünüm
Seni sevmek bir sanattır, son sözüm
Kalbimden dünyaya baktığım gözüm.
Her müşküle bir çare buldum amma
Küçük noktalara fazla takılma!
umudun rüzgara yön olur gider
Sarsılsan da silkin sakın yıkılma
Karanlık dürülür gün olur gider.
Akıllı insan derine dalmaz
Yüreğimin tam orta yerinde
yanardağlar
Gözü yaşlı bulutlar ağlar
Ve bulutlar değil
dağlarda ağlar.
içimde bir yara Filistin
O başkaydı
O bambaşbaydı
Yüreğim sürgün bir aşkaydı.
Gökyüzünden silerdim bulutları
O bir dolunaydı
Baharda gelen turnaydı
Bir muamma ki herkesin bir derdi var
İnsanoğlu bu, merdi var namerdi var.
Bir bekâya doğru yolcuyuz ey gönül!
Yârin yüreğimi saran bir kemendi var.
Onundur her şey onundur arş-ı âla
Bir ümidin ardında, bin ümit var
Olsa da en sarp dağların ardı kar
Gülüm diye bağrıma bastığım yar
Şimdi sessiz diken oldu neyleyim.
Bilmem sitemime sözler yeter mi
Sen nasıl sendin ki vazgeçilmezdin
Canımın üstünde cansın sevdiğim
Ki aklımın dehlizlerinde gezdin
Bırak ufak dağlar yansın sevdiğim.
Güller düşer bülbüllerin düşüne
Ellerimden kayıp giden bahara
Gülüşünden güller düşmüş sevdiğim
Senden gizli açan akasyalara
Saçından da teller düşmüş sevdiğim.
Dumanlar çökse de gamlı serime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!