Arifler gönül bir Kâbe'dir derler!
Kimisi bilmeden yıkar da geçer
Hakkın hatırını sayan gönüller
Benlik kisvesinden çıkarda geçer.
Nefis tanımaz mahşeri, yarını
Yüksek tepelerde süzülen yâr
Yollarımız boran, dağlarımız kar
Saklım da sızlayan bir sözüm var
Kimseyi incitmez çalımız bizim.
Bilmediğim fırtınalı deryada
Bir sevdaya kürek çektim sevdiğim.
Sevda bir muamma, bir visal ya da
Ben bu yolda zaten tektim sevdiğim.
Sevda emek ister değil boşuna
Bir akasya gölgesinde saklanan sır
Gelmez vuslat bir daha, kimbilir kaç asır?
Ayrılık ki soğuk, acı, ateştende yaman
Dünya gözümde bir buğulu duman
ellerin elime değdiği zaman.
Ürkektir sevda kanadı kırık serçeler kadar
Ne zaman senin şehirlerinden geçsem ürperirdim
Şakaklarımda ki mühürden tanırdın beni
Efsunlu başıma kar yağardı yaz ortasında
Senin gözlerinde demirden dağlar
Üşürdü enginin de yamalı göçebeler
Benim yüreğimde bir ceylan ağlar.
Ben sana güllerden sevgiler çalıp getirdim
ışığını getirdim yıldızların, gece dolunayın
Gülşeninde yokmuydu bana ayıracak payın?
Ne ılık nefesin nasip oldu ne bir bardak çayın.
Gözlerinde açardı zambaklar, uyurdu güller
Teselli bulsak'ta baharda yazda
Her yazın sonu bil ki çıkmazda
Ellerin değdiği bir mektup yazda
Kuşların kanadıyla sal benim için.!
Bir sanadır sana bu sevda çağrım
Sevda denilen girift bilmecede
Dudağımda düğümlenen hecede
Faran dağlarında, ıssız gecede
Bil ki ey yâr yokluğunda üşürdüm.
İçimde bir hicran yarası kaldı
Bir çocuğun saf yüreğinin
Zümrüt tepesinden
seyrettim seni
Sevdim seni.!
Riyasız, istisnasız...
Ne evler yaptım hayalimde ikimiz için
Bismillah de, üzerinden dert gitsin!
Şeksiz yürek Hakka doğru mert gitsin
Başkasında kusur görsen ört gitsin.
Gülşenin de gül eksilmez sevdiğim.
Dilinden süzülsün aşkın kelâmı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!