Bilmeden düştüm bende bu çöle
Gözümde bir Leyla kal benim için
Kutsaldır bu yolda çekilen çile
Sende bu deryaya dal benim için.
Bahara hasretim, hasretim bil ki
Senin yüreğinde ıslak kalan türküler
benim yüreğime düşse bir akşam üstü.
Yüreğim yaslar başını yüreğinin yamaçlarına,
ruhunun gölgesine sığınır sevgili
bir ilkbahar sabahı.
Bu şiirim sana Yüreğim!
Yâr yolunda koştun da bıkmadın
dağları yıktın, gül hatrını yıkmadın
O eski idam sehpalarını yaktım
Saygı duydum, kapına gül bıraktım.
Çocuklar ve güller!
Yarına ait her şey.
Umut, sevgi,vefa...
hayatın tadı tuzu
toprak gibi, su gibi
her hesabın doğrusu gibi.
Bir bir dökülüyor gözlerimden zaman
Ey yüreğine bir gül ekmeyen gönül!
İnci düşürür duama, O yüce Rahman
Ne bilsin, aşk derdini çekmeyen gönül.!
Hamd ile ram oldum her bir çilem de
Gurbetin çıkmaz sokaklarında
Sessiz sessiz düştün saklıma
Elimde değildi, gelmezdi aklıma
kurşunsuz vurulur mu bir beden
Bir asit yağmuruydu içime akan
Ulvi gölgelerin yolumu kestiği an.
Semâdan süzülen bu yağmur
Sen düşürdün beni amansız derde
Yadellerde hemde vurduğun yerde
dudaklarımda hep o türkü
çölleşmiş yüreğim şerha şerha
İçime düşen yağmurum nerde?
Bir gül büyütmektir bizde ki gaye
İnsan ve sevgidir büyük sermaye
Rahman'ın takdiri bahtıma pay'e
Hakka kurbiyyettir, duamız bizim.
Bülbül ki figân ediyorsa eğer
Sarp dağların kar çiçeği!
Rastladığımız bir hüzün vaktiydi
Bahar gülüşlüm, ceylan yürüyüşlüm
Ben seni çiçekler açarken bilirim
Unutamam seni,
unutursam ölürüm.
Bir aşkın cevriyle yanma boşuna!
Mâsivâdan geçenlerden ol gönül!
Hakk deyince, nefsin gitmez hoşuna
Ab-ı Furkan içenlerden ol gönül!
Aşk deyince öde, olsa da paha!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!