Saffet Çakır Şiirleri - Şair Saffet Çakır

Çorak topraklara sakın gül ekme!
Tutmaz toprak, tohum yanar üzülürsün
Yağmursuz mevsimin ahını çekme!
Saf yüreğin sessiz kanar üzülürsün.

Hatırla her akşam rüzgâr esende

Huzura göç var günlerden cuma!
Sığırcıklar konar, gönül burcuma
Surlarda Al bayrak, minarede ezan
Ne de güzel yakışmış benim yurduma.

Saffet Çakır

Hep ufukta bir inşirah bekleriz ya Rab!
Müntekim ismi celâlında açılsın bir bab.
Bir nusret göster, bir fetih ışığı gönder
Aşkına, zalimleri baş üstü ters dönder.!

Gönder ebabilleri gönder

İçimizden ötelere akan bir nehir vardır
Yüreğimizde tüten bir şehir vardır.
Vuslat ki dilde yeşeren bir taze gonca
Ey gönül bekleyen belki sermed-i yârdır.

Hasretin eleminde yüreğim hardır

Hani bir gün çıka gelsen
dağları delsen
çıka gelsen.

Yağmurlar üşüse gözlerimde
kapımda ayak sesin

Bir ezan vakti gibi, hep öyle kal!
yüreğimin bir köşesinde
sımsıcak kalsın yüreğim
bir ilkbahar sabahı gibi
göçmen kuşlar cıvıldasın
leylakların kokusu yayılsın buram buram

Sessiz bir kar çiçeğiydin ıssız dağ başında
Yüreğim usul usul, demir aldı yerinden
Sen hâlâ gözlerimde bir gelinlik yaşında
Hangi ruh duydu seni benim kadar derinden.!

Biliyorum ne sen bana yâr, ne ben sana yâr!

Leyla diyarından sen miydin gelen?
Ah nisan gülüşlüm, ah gönül çelen!
Düşler ülkesinden hülyama düşen
Gözlerinde yaşlar mı var gül pembe?

Adını anınca kan damlar kana

Gönlümde ki yarim sevda naz sensin
ömrüme düşen bahar yaz sensin
cihanı aradım bulunmaz sensin
Semada güneşim ayım sevdiğim!

Batmaz güneşim varken gözlerin

Ben senin gözlerinde bir bahar besledim Çocuk!
Yüreğimden uçurdum çifte kumrular.
Gülüşlerine astım hayallerimi.
Bir elin beş parmağı müsavi değil
Bil ki Dünya o elmas gözlerin gibi mavi değil.
Her mevsim gülüşlerin gibi bahar kokmuyor şimdi...