Özgen Öz Şiirleri - Şair Özgen Öz

1-Gülümsemek...
Çiğ damlalarında güneş gibi
Gökkuşağı gibi gülümsetmek
Sevindirmek tüm çoçukları...
Gülümsemek bir uçurtma gibi
Masmavi gökyüzüne

Ah şu güzelliğin;
Sen giderken öylece kaldı gözlerimde
Yüreğime akseden
Bir gecenin tam ortasında,ayın sedasında
Aşınmaz yüce bir dağ doruğunda
Sen giderken,bende kaldı güzelliğin...

Haberin var mı sevdiğim
Herşeyi kırdım döktüm yaktımda
Seninle yarım kalmış her ne varsa
Bir tek onlara kıyamadım
Topladım eşyalarımı ne varsa
Bir kaç kitap

Akşam ve Fırtına

Ve vakit yine akşam…
Ağzımda tembel bir sigara,
dumanı gecenin sessizliğine karışıyor.
Bir küfür gibi yüzüme çarpıyor fırtına,

Bir uçurtma özgürlüğünde hayallerim
Bir tarafım olabildiğine mavi bir gökyüzü
Diğer yanım yırtık papuçlu
Üstü başı tozlu topraklı bir çocuk
Ve kocaman bir adam gibi
Sokak aralarından geçişim

Nasılda açmış gözleri kara kara,
al al gelincikler...
Oysa Haziran'da ölmek nedir bilmezler
Ölmek zordur...
Haziranda ölmek, çok daha zor
Yürek sustu, kalem sustu

Her Şeye İyi Gelen Bir Cümleydik

Her şeye iyi gelen bir cümleydik biz,
Karanlık gecelere kandil,
Kırık dökük kalplere sığınak,
Yorgun ruhlara merhamettik.

Savruluşun Hikâyesi

Ne kadar savrulmuşum,
sol yanımdan vuruldukça
yaralarımın içinden bir nehir aktı,
adını bile bilmediğim bir dilden

Bir kuşun kanadında rüzgâr gibi,
Göğe değmeden yükselmek sessizce.
Ne sorular sorar ne cevap ister,
Sadece akar, gider ince ince.
Bir sabah ışığı düşer pencereye,
Gece usulca çekilir geriye.

Yıllar Sonra

Olur ya bir gün —
yıllar sonra, bir sokak başında karşılaşırsak;
ben susarım önce, sadece bakarım gözlerine.
Gözlerin içindeki zamanın rengiyle ölçerim kendi yıllarımı;