Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Hayatı sevmek bir renk seçmek değildir.
Her rengin değerini kalbinle tutmaktır.
Mavi başka, o farklı, o renk değildir.
Çünkü mavi umuttur,
Sınırsız engin gökyüzünü
Her nefeste içine çekmektir.

Gönlünü saraya da çeviren, zindana da çeviren sensin.
Kendini yıkan fırtınayı da,
İçinde yeşeren baharı da yaratan sensin.
Her şey sende başlar, sende biter.
​Duyguları doğuran da sensin.
İçinde kurduğun mahkemenin;

Dostum..
Uzun zaman oldu
Seni görmeyeli
Gördüm ki...
Gözlerinin içi gülüyor
İçime gül ağacı kaçtı

Siz iyi hayaller kurun
Kırılganlık denizinde güçlü olmaya devam edin
Nasip , martıların uçmadığı denize
Bir anda martıların gelmesi gibi bir şey !
Olmaz demeyin ;
Yaşadığınız bir ömür var

İzahlar...
Yolu uzatır.
Kelimeler sussun ...

Bahaneler sudan ucuz !
İki ruh zaten birbirini tanır.

Daracık sokakların
Özlemi bitmez
Dev gibi büyürsün yürürken
Çiçekler yakından gülümser
Eğrelti duran parke taşını ezberlersin
Kokusu duyulur evlerin

Ay denizi çekince,
Deniz yükselince,
Dalgalar köpürünce,
Medcezir bitince,

Durulur deniz kendince...

Bazı kadınlar
Zamanın sınırlarının ötesinde yaşarlar,
Havanın kokusuna karışırlar
Martıların çığlıkları etraflarında yankılanır
Yaklaştıkça esintisi yüreğinize çarpar

Gündüzden geceye,
Sağlıklı sabahlara ulaşsın ömrünüz.
Sonra güzel günleriniz olsun.
Küçük şeyleri dert etmeden,
Aylar ve yıllar geçsin...

Senin havan hep mi böyle ?
Gelgitlerin olmaz mı hiç senin?
Ah demiyor vah demiyorsun.
Çocukken yaşadığın sevinçleri,
büyüdüğün yıllara taşımışsın
Ne güzel gülüyorsun !