Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Baba evi herkesin evi
Çocukların evinde herkes misafir !..

Yarım kalan yaralı hatıralar
Kapıyı pencereyi kapatsan da
Kokusunu duyduğun
Ihlamur çiçeklerine benziyor
Aşk da öyle;
Kapatsan da yüreğinin kapısını

.
⋱ ⋮ ⋰¨　　　　　^v^　　　^v^
⋯ ◯ ⋯¨. ︵ .
¨︵¸︵(░░)︵　　　　　^v^
(´░░░░░░░’)░░░’ )

Ne olursan ol,
İçinde bir parça mavi olsun.
Bütün canlıları sevecek vicdanın,
Çevreyi, yeşili koruyacak insanlığın,
Yarını düşünecek aklın,

Değilim !..
Ben kuş değilim!..
Denizlerin beyazıyım .
Alabildiğine özgürdür kanatlarım .
Beni havada izlerken ;
Yoksuluk içinde yaşadığını aklına getirmem !.

İçimden sana doğru akan ,
bir Nehir var !
Anlatamadığım bir şeyler var !
Yoksa "Deniz !" sen misin ..?
Sahile uzanan kayalıklara çarpan
dalgaların beyaz köpükleriyle çıkardığı nefes gibi içimden yüreğimi hoplatan iç sesim "Yoksa ben misin ? "

Bir şeyin iki yarımı, bütünlük taşımaz.
Bir olmalı, eksiksiz olmalı.
Yarım elma değil, bir dalda iki elma olmalı.
Ayrılıklar olunca insan yarım kalmamalı.

Yaşadığımız şu hayatta
Haksızlıklarla karşılaştığımızda
Kendinize hemen hata yüklenmeyin.
İnsan ,kendi içinde barındırmadığı duyguları tanıyamaz.
Bize gelip de sana kim yanlış yaptı ,
İçindeki öfke duygularının birikmesine kim neden oldu ,

Siz iyi hayaller kurun
Kırılganlık denizinde güçlü olmaya devam edin
Nasip , martıların uçmadığı denize
Bir anda martıların gelmesi gibi bir şey !
Olmaz demeyin ;
Yaşadığınız bir ömür var

Ay denizi çekince,
Deniz yükselince,
Dalgalar köpürünce,
Medcezir bitince,

Durulur deniz kendince...