İnsanlar bize sessizce geliyor !
Konuşmaya başlıyorlar ..
Bir şeylere kızıyorlar !
Ağlıyorlar
Derin derin susuyorlar..
Sabah - gündüz - gece
Gündüzden geceye,
Sağlıklı sabahlara ulaşsın ömrünüz.
Sonra güzel günleriniz olsun.
Küçük şeyleri dert etmeden,
Aylar ve yıllar geçsin...
Senin havan hep mi böyle ?
Gelgitlerin olmaz mı hiç senin?
Ah demiyor vah demiyorsun.
Çocukken yaşadığın sevinçleri,
büyüdüğün yıllara taşımışsın
Ne güzel gülüyorsun !
Bazı kadınlar
Zamanın sınırlarının ötesinde yaşarlar,
Havanın kokusuna karışırlar
Martıların çığlıkları etraflarında yankılanır
Yaklaştıkça esintisi yüreğinize çarpar
Yalnız olduğumu görenler aldanıyorlar!
Yüreğinde bütün dünyanı dolduran,
sevdiğimden haberleri yok..!
Yürüyorum,
Patika yoldayım,
Gündüzün tam ortasındayım.
Yeşilliğin en fazlasında,
Ayaklarım çıplak, yerler toz toprak.
Bazen konuşmazsınız
Bilirsiniz oradadır vardır,
Enerjisini alırsınız.
Bazen konuşursunuz oradadır ama ;
Yoktur !
Yaşam içinde
kundağı açılmamış
kocaman bebekleriz biz..
Sarmalanmış her yanımız,
Çeşit çeşit üzüntülerimiz ,
Farklı farklı sevgilerimiz
Gönül dediğin hassas terazidir
Bir tarafa nefreti, diğerine sevgiyi koysan...
Terazi değil, gök adalet diye isyan ederdi
Çünkü nefret, ruhu içten içe çürüten iyileşmez bir pastır .
Sarıldığı bedeni kendi karanlığının esiri eder.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!