Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Çocukluğumuzdan bu yana
Kim bilir, kaç kez ilikledik kıyafetlerimizi.
Tek bir düğme kopsa,
Tüm ahengimiz bozulurdu ,
Utanır kapanır saklanırdık .

Sen aşk..
Mavi mutluluk
Uzaklara götürür seni o mavilik
Denizlere bakar dalar gözlerin,
Sevdiklerin gelir peş peşe
İnsanlar gibi geçer gider dalgalar

Sevgi koşulsuz ve içten gelir,
Asıl sevgi sorumluluk bilmektir.
Sevginin ticareti olmaz, her an özeldir,
En büyük hediye mert bir yürektir.

Karlı yollar .
Puslu yollar.
Sisli yollar .
Islak yollar .
Asfalt yollar .
Bu yol nereye gider dediğimiz.

Bugün yeşeriyorum diye güvenme !
Fazla param var diye övünme .
Yaprak olmak var hepimizin kaderinde .
Ne zaman koparsın dalından bilinmez !
Güçlü görünmek bir fayda etmez .
Beklenmedik sonbahar ,

Şahane manzaralı bir evde oturuyordu;
Ne şanslısın manzaran harika dedim.
- Sen görüyorsun ama ben göremiyorum dedi..
Nerede yaşarsan yaşa ;
Huzurun yoksa bomboş yaşarsın .

Zoraki rol nedir diye sorsalardı ;
İçin için ağlarken,
Gülümsemek zorunda kalmak derdim.
Verilen selamın karşılığına
Tebessümden başka hiçbir şey koyamaz insan.

Geçiyor,
Gecede geçiyor,
Acıda geçiyor.
Biraz izi kalıyor !
Geçmese;
Nasıl varılır yarınlara.

İnsan , kalın bir kitap gibidir !..
Adına bakıp karar veremezsin .
Rengine kanıp değerlendiremezsin ..
Hangi yollardan cesaretle geçmiştir ,
Kapağı görüp çözemezsin .
Ön sözde yazarın öz geçmişi yazar .

İnsan,
Gördüğün bir hayaldir !
Sevişmeden ,
Savaşmadan ,
Gerçek yüzünü göstermez !