Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

EY.... sorumsuz ;
Sen bilmez misin kıyameti! !
Berzah DUR bekle denilen alemi .
Sırat'ı KILDAN ince köprüyü.
Mevlaya inanmaz mısın?
Cennet cehennem nedir ,

Yaban Ördeği;
Şafak vakti, yuvana doğru uçtuğunu gördüm !
Çırpınan yavrularına doğru süzülüyordun...
Ben uzaklardan evimin yoluna gidiyordum .
Silahlı adamlar saklanmıştı, seni bekliyordu.
Biz komşu ülkelerin dilini bile bilmezken,

Sevdalarım çok derinlerden geldi ...
Ciğerlerim süngerden vurgun yarası ..
Bir yanımda nilüfer çiçeğim "Canım eşim !"
Diğer yanımda deniz kokan "Ekmeğim !"

Adam "Sevginin ölçüsü nedir?" dedi ?
Üçüncü kişiler gururunu paspas gibi çiğnese de,
Sevdiğinin eli bırakmamaktır ;
"Sevginin ölçüsü ’ölçüsüz sevmektir" dedi Kadın !..

İşte bunun için seviyorum seni,

Beton bloklar altında çocukluk hatıralarım kaldı ..!
Annemin yetiştirdiği renk renk sardunyalarım,
yaprak güzellerim, begonyalarım ,ful çiçeklerim.
Vita kutularında hayallerim kaldı benim .."

Ön yargısız insanca bakan...
Aslında herkesin ruhu biraz roman kokan.,
Güleç gözlerle efe bakışlarla anlaşan.
Kadın erkek ayrımının olmadığı ,
Zübeyde Annemizin adının yaşatıldığı
İzmir'in kutsal topraklarıdır KARŞIYAKA...

İnsanlık ışığını iyi gör yaşamında
Hayallere çarptırıp durma kendini,
Gerçekçi ol yaşananları iyi anla !..
Bezgin yılların rüzgarına kapılma ...

Görüşün yokmuş anlamaz bunu fener

Gelsem sarsam kollarıma sana
Diğeri gönül koyup küsüyor...
İki nikahlım var benim:
''Biri deniz ' biri mavi...''

Çocukken eşek sıpası derdi Annelerimiz
Büyüdüğümüzde okşadılar sırtımızı ,
Ara gazı verdiler !
Aslanım , kaplanım , koçum dediler !..
Şahsiyetimiz kabardı
Semeri sırtımıza vurdular !..

Bazı İnsanlar;
Muhteşem yürekleriyle,
İnsanların arasında dolaşan
Çiçekler gibidirler.."