Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Şu çıkarlar dünyasında
Umutlarıma atılan
Çelmelerden yoruldum.
Yüreğim ışığı nerede gördüyse,
Sevgiyi o yöne verdi.
İyilik diye yapılanlar;

Bir baharlık ömründe
Mütevazi olmak senin huyun .
Kelebekler konarlar
Yarın gelirler mi bilinmez
Ömrünün kaderi
Kelebeğin bir günüdür !

İnsan , kalın bir kitap gibidir !..
Adına bakıp karar veremezsin .
Rengine kanıp değerlendiremezsin ..
Hangi yollardan cesaretle geçmiştir ,
Kapağı görüp çözemezsin .
Ön sözde yazarın öz geçmişi yazar .

İnsan,
Gördüğün bir hayaldir !
Sevişmeden ,
Savaşmadan ,
Gerçek yüzünü göstermez !

Bilirsin geçtiğin yolları
Ya yokuştur
Ya iniştir
Değişmez!
İnsanlar da böyle
Ya iniştir

Nerede mutluysan orası "Ömürdür!"

Kıymet verilenler
Kırılmasın !
Konuşabilecek cesaretleri olsun ...
Kırılmaya varmadan ,
Yüzleşmenin sesi çıksın ...

Gerçekte güçlü insan ;
Yüksek sesle bağıran değil,
Umutsuzlukta sözü beklenendir.

Gerçekte güçlü insan;
Ulaşılmaz, soğuk bir dağ zirvesi gibi değil ;

Kötülük binbir ayaklı…
Bazen sözle, bazen gözle vurur insanı.
İftiralarla, davranışlarla,
Yüzüne baka baka utanmadan…
Bazen de çatal dilini dolar çevrene.

Maymun bile doğsan 🙊
Kimsenin maymunu olma !..