Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Şahane manzaralı bir evde oturuyordu;
Ne şanslısın manzaran harika dedim.
- Sen görüyorsun ama ben göremiyorum dedi..
Nerede yaşarsan yaşa ;
Huzurun yoksa bomboş yaşarsın .

Zoraki rol nedir diye sorsalardı ;
İçin için ağlarken,
Gülümsemek zorunda kalmak derdim.
Verilen selamın karşılığına
Tebessümden başka hiçbir şey koyamaz insan.

Geçiyor,
Gecede geçiyor,
Acıda geçiyor.
Biraz izi kalıyor !
Geçmese;
Nasıl varılır yarınlara.

Bugün yeşeriyorum diye güvenme !
Fazla param var diye övünme .
Yaprak olmak var hepimizin kaderinde .
Ne zaman koparsın dalından bilinmez !
Güçlü görünmek bir fayda etmez .
Beklenmedik sonbahar ,

Karanlığın aydınlığa,
Fırtınanın sakinliğe,
Baharın ormana,
Çiçeklerin güneşe,
Martıların denize,

Pes etmek yok..!
Tüm güzellik hala etrafında
Sürekli yaptığın alışkanlıkları bırak .
Pencereden bile aynı şeyler.
Aç kapıyı çık dışarı .
Sevdiğin renkleri bul .

Gerçek dostlar,
dünyaya boşa gelmediğimizin
en güzel nedenleridir.

Aranıp da bulunamayan bir hazine var bende,
Hangi yöne baksam hatıran silinmez kalbimde,
En saf duygularım saklandıkları yerde,
En güzel çiçekli manzaram
Gözlerimin arkasında senin hayalinde

Hayvanların bile ,
Sevgisini gösterebildiği bu dünyada !
İnsanlık;
Sadece sevgiyi paylaşmak isteyenler içindir.
İnsan taklidi yapan insansılara verdiğiniz sevgi ;
Kötülüklerin artmasından başka hiçbir işe yaramaz !

Hatıralarımda ısıtmalı radyolar ,
Kulaklarını dayayıp ,
Memleket şarkılarını türkülerini arayan
Yüzleri hüzünle haritalaşmış Nenem Dedem Annem Babam...
Yetmemiş sancak topraklarında Türk doğup sürgün yaşadıkları.
Siz biz diyen ötekeleştiren cahillerin susmuyor hiç gevşek ağızları .