Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Şahane manzaralı bir evde oturuyordu;
Ne şanslısın manzaran harika dedim.
- Sen görüyorsun ama ben göremiyorum dedi..
Nerede yaşarsan yaşa ;
Huzurun yoksa bomboş yaşarsın .

Zoraki rol nedir diye sorsalardı ;
İçin için ağlarken,
Gülümsemek zorunda kalmak derdim.
Verilen selamın karşılığına
Tebessümden başka hiçbir şey koyamaz insan.

Geçiyor,
Gecede geçiyor,
Acıda geçiyor.
Biraz izi kalıyor !
Geçmese;
Nasıl varılır yarınlara.

Bugün yeşeriyorum diye güvenme !
Fazla param var diye övünme .
Yaprak olmak var hepimizin kaderinde .
Ne zaman koparsın dalından bilinmez !
Güçlü görünmek bir fayda etmez .
Beklenmedik sonbahar ,

Karanlığın aydınlığa,
Fırtınanın sakinliğe,
Baharın ormana,
Çiçeklerin güneşe,
Martıların denize,

Pes etmek yok..!
Tüm güzellik hala etrafında
Sürekli yaptığın alışkanlıkları bırak .
Pencereden bile aynı şeyler.
Aç kapıyı çık dışarı .
Sevdiğin renkleri bul .

Gerçek dostlar,
dünyaya boşa gelmediğimizin
en güzel nedenleridir.

Sınır tanımayan tek özgürlük,
Çocuklarımızın kural bozan gözlerinde gizli.

Hayvanların bile ,
Sevgisini gösterebildiği bu dünyada !
İnsanlık;
Sadece sevgiyi paylaşmak isteyenler içindir.
İnsan taklidi yapan insansılara verdiğiniz sevgi ;
Kötülüklerin artmasından başka hiçbir işe yaramaz !

Hatıralarımda ısıtmalı radyolar ,
Kulaklarını dayayıp ,
Memleket şarkılarını türkülerini arayan
Yüzleri hüzünle haritalaşmış Nenem Dedem Annem Babam...
Yetmemiş sancak topraklarında Türk doğup sürgün yaşadıkları.
Siz biz diyen ötekeleştiren cahillerin susmuyor hiç gevşek ağızları .