Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

"Biz ' ne güzel bir kelime !.. "

B/eraber olmak .
İ/nsanca paylaşmak .
Z/arif davranmak .

Sonra baktım yoktun ..
Bir damla yaş düştü kirpiklerimin arasından
yastığımın ucuna ..
Özlemin içimi yakan alev gibi kapladı her yanımı
Hasrete düştü gözlerim .
Boş bakışlarımla kaldım canım ..

Zaman ne çabuk geçmiş ..
Eski evimi gördüm rüyamda ...
Bir anlık uyandım düşündüm ...
Orada büyüdüğüm yılları hatırladım .
Ne çok şey değişmiş ,
Pencereme konan kumrular uçup gitmiş

Sana gözlerimle değil ;
Ağarttığım saçlarımdan ,
Mutluluk anılarımızdan ,
Meşakkatle geçen zamanlardan ,
Duygularımın içtenliğinden ,

Mehmetçikler, ulusun evlatlarıdır.
Ailelerinin bağrında yeşerir canları,
Vatan uğrunda dökülür kanları,

Bizim çocukluğumuzla başa çıkmak kolay değildi.
Ele avuca sığmazdık ...
Birçoğumuzu kulağımızdan tutup havaya kaldırıp Ankara'yı göstermişlerdir .
Müstakil evlerin çocukları olarak apartmanların zillerine basıp kaçmak bir çoğumuzun alışkanlığıydı .

İnsanız neticede ;
Yaşanılan her şeyi yeniden düşüneceğiz !..
Güzel zamanlar, iyi gelenler , kötü gelenler ,
Kurulan dostluklar, bozulan arkadaşlıklar ...
İyi ya da kötü anılarla geçen aylar yıllar ,
Yüz kere tekrarlansa bile özlediklerimiz ..

Neye yarar ki;
Dalından kopardığın çiçeğe su vermen ?
Masum bir insanın kalbini kırıp ,
Sonra hatanı anlayıp,
Söylediklerinden vazgeçmen ?
Dal kırılmış bir defa !

Bir insana verdiğiniz değer ;
Düşüncelerinizde ve hayatınızda ayırdığınız zaman kadardır .

Hiç sordunuz mu kendinize ,
İnsan neden istemsiz yalnızlaşır diye ?
Normal biri olduğunuzu düşünürsünüz ama ;
Gerçekte çevrenize ait olmadığınızı duygularınız size söyler .
Ve ruhunuz buna razı gelmez kendi içine çekilirsiniz !
Herkesin kalbinde olmak imkansız !