Sessizliğin derinliklerinde,
Susmuşun kendi haline...
Hangi sahipsizliğin yüküyle!
Ot bitmez, kervanı geçmez dağlar ne yapsın?
Seyrediyorsun çevreni beklenti gözüyle...
Kainata bak,
Geçmiş zamanlar uçup gitti .
O bir kum saatiydi aktı geçti .
Ortadan kaybolup
Kendi dünyasında yaşayanlara ,
Var olduğunuzu anlamayanlara ,
Ne söz işler ne de beddua ..
Sen içimdeyken
Hiç kimseyi gözüm görmüyor .
Dünyanın geri kalanını ,
Hatırlamıyorum .
Ne sarışın , ne esmer !
Ne kuğu ne ahu ,
Bugün bayram...
En çok parayı vereni en çok severdik bir zamanlar .
O verilen değerin , bir bayramlık imkanlar kadar ölçüsüydü Değer vermenin parayla bir ilgisinin olmadığın öğrendik .
Asıl değerin ,
Bir çocuğun elinden ipi kayıp gitmiş ,
Rüzgarda savrulan balonlar gibi ardından izlediğimiz ,
Hayat bugünlerde bizi incitiyor ...
İtaatkar olmayanların hakkını arayanların işi zor !
Görebildiğimizden çok daha fazla sorun var ...
Eskiden karar vermek uzun zaman alıyordu .
Eskiler ayağını yorganına göre uzat diyordu .
Hayatımızın bu noktasından sonra ,
İnsanlık için, önümde büyük bir fırsat olduğunu düşünüyorum...
Çünkü ben bir "Çocuğum!"
Hayat ;
Belli bir yaştan sonra ,
Derin bakabilenlere ,
Gördüklerimizden çok başka şeyleri gösteriyor !..
Fedakarlıklarımızı ,
Sorumluluklarımızı ,
Sınırınızı baştan koymadığınız, hatasını kabul etmeyen bencil egoist insanlardan
dostça yaklaşım bekleyenler ;
ilk yaklaşımda iyi niyetlilerden vurulurlar.
Bırakın dostluk kurmayı , bir de kendinizi küçümsenmiş ve savunmaya zorlanmış bulursunuz.
Hatalarını kabul etmeyen kişilerle sağlıklı ilişkiler sürdürmek için olağanüstü bir sabır gerekiyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!