Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Şiir Yarışması
  • sunay akın13.11.2002 - 19:53

    Sunay Akın bana...
    Her okuduğumda beni bilgi denizine düşüren yazıları ve kendi elinden aldığım kitapları çağrıştırıyor..
    Kimsenin hiçbirşey bilmediği bir yerde...Herşeyi bilen ve bilinmesini sağlayan bir insan.. Eğer hayatın kesin bir sırrı olsa sanırım onu da bize o söylerdii

  • umut19.04.2002 - 17:30

    bir umuttur yaşatan insanı...

  • acı16.04.2002 - 10:21

    hayatta mutluluklar birer nokta ve acılar çizgidir.. Her seferinde o noktaya ulaşmak için önce çizgiyi geçmek gerek...

  • ayrılık16.04.2002 - 10:19

    Bence ayrılıkta sevdaya dahil.. ve ayrılanlar hala sevgili

  • yalnızlık14.03.2002 - 14:12

    bak yine yalnızlık kapında
    açar açmaz üzerine yürüyecek,
    ya sonsuza dek otur o kapının ardında
    ya da çık yüzleş onunla...

    Nathalie

  • arkadaş01.02.2002 - 14:10

    Arkadaş kimdir?

    Birden tüm ışıklar söndüğünde ve tutunacak birşey bulamadığımızda yanıbaşımızda bizi tutan insandır. Ağlarken omuzunu aradığımız, beraber güldüğümüz, ölesiye sevdiğimiz, hani toz kondurmadığımız, laf ettirmeyip hep koruduğumuz, O suçluyken bile suçlamak istemediğimiz,
    yüzünü asık görsek delicesine üzüldüğümüz, bizi sevdiğinden emin diilken bile karşılıksız dev bir sevgi beslediğimiz, üç cümlede bir adını andığımız, O giderken arkasından ağladığımız, giderken ardımızda kalan, aslında yokken bile hep yanımızda hissettiğimiz, çocukluktan
    gençliğe hep hatırladığımız, derdini dinlerken çaresizlikten
    çıldırdığımız, hani en olmadık zamanda telefon açtığımız, ondan haber almayınca oksijensiz kalmış gibi olduğumuz, hakkındaki herşeyi duymazdan gelip sadece ona inandığımız, onun hatalarını bir mantığa uydurmak için kafa yorduğumuz, "Kim? " denince ilk aklımıza gelen, doğumgününü asla unutmadığımız, resmini cüzdanımızdan çıkarmadığımız, adını telefon defterimizin en başına yazdığımız, düşerken yanımızda olup kurtarsın istediğimiz, her düştüğünde tutmaya çalıştığımız...

    İşte ARKADAŞ dediğimiz...

    Ve o gün gelince bizi bütün yaptıklarımıza rağmen yüzüstü bırakıp, sırt çeviren, bizi yaralayan ve hatta belli olmaz canevimizden vuran kişidir...

    Nathalie...

  • arkadaş01.02.2002 - 14:08

    Arkadaş kimdir?

    Birden tüm ışıklar söndüğünde ve tutunacak birşey bulamadığımızda
    yanıbaşımızda bizi tutan insandır. Ağlarken omuzunu aradığımız,
    beraber güldüğümüz, ölesiye sevdiğimiz, hani toz kondurmadığımız,
    laf ettirmeyip hep koruduğumuz, O suçluyken bile suçlamak istemediğimiz,
    yüzünü asık görsek delicesine üzüldüğümüz, bizi sevdiğinden emin
    diiliken bile karşılıksız dev bir sevgi beslediğimiz, üç cümlede bir
    adını andığımız, O giderken arkasından ağladığımız, giderken ardımızda
    kalan, aslında yokken bile hep yanımızda hissettiğimiz, çocukluktan
    gençliğe hep hatırladığımız, derdini dinlerken çaresizlikten
    çıldırdığımız, hani en olmadık zamanda telefon açtığımız, ondan haber
    almayınca oksijensiz kalmış gibi olduğumuz, hakkındaki herşeyi duymazdan
    gelip sadece ona inandığımız, onun hatalarını bir mantığa uydurmak için
    kafa yorduğumuz, "Kim? " denince ilk aklımıza gelen, doğumgününü asla
    unutmadığımız, resmini cüzdanımızdan çıkarmadığımız, adını telefon
    defterimizin en başına yazdığımız, düşerken yanımızda olup kurtarsın
    istediğimiz, her düştüğünde tutmaya çalıştığımız...

    İşte ARKADAŞ dediğimiz...

    Ve o gün gelince bizi bütün yaptıklarınıza rağmen yüzüstü bırakıp,
    sırt çeviren, bizi yaralayan ve hatta belli olmaz canevimizden vuran
    kişidir...



    Nathalie...

  • hasret01.02.2002 - 14:00

    Hasret önce delice sevmek..
    Sonra o yokken nefes alınamadığını anlamaktır.. Ve bunları hissederken kimilerinin sevdiğinden aylarca uzak kaldığını duyup.. bikaç saate dayanamadığına şaşmaktır...