İnsan bazen kendi içinde yaşayan bir kuştur. Kanatları umut, sesi özlem, bakışı ise geçmiş olur. Gönül dediğimiz şey, görünmeyen bir gökyüzüdür aslında. Ruh o gökyüzünde özgürce uçmak isterken, kafes çoğu zaman insanın korkularından örülür. Ne gariptir ki insan, demir parmaklıklardan çok alıştığı acılara tutsak olur. Kimi sevgisini sakladığı için, kimi kırıldığı halde sustuğu için, kimi de anlaşılmadığını düşündüğü için kendi ruhuna gardiyan kesilir. Hep içine kapanır. Oysa kuşun yaradılışı uçmaktır. Ruhun yaradılışı da sevmek, hissetmek ve hakikati aramaktır. Bir gönül ne kadar yaralı olursa olsun, içinde hâlâ göğe açılan ince bir pencere taşır. Belki de insanın ömrü, o pencereyi bulma çabasıdır. Çünkü bazı kafeslerin anahtarı dışarıda değil, insanın kendi kalbindedir.
Lisanı ağızda olanı değil, lisanı gönülde olanlara yâr et bizi. Tebessümü simasında olanı değil, tebessümü gönül de olanlara kat bizi. Aşkı ten de sananı değil, aşkı ruhunda can bilenlere arat bizi..
Görmek yalnızca gözle değildir. Bazen bir bastonla, bazen bir adımla, bazen de anlayan bir kalple olur. Kalp bağımsızlığın, cesaretin ve yaşamla kurulan güçlü bağın simgesidir. Engel gözlerde değil, fark edemeyen bakışlardadır. Bizler empatiyi, saygıyı ve birlikte yaşam bilincini hatırlayalım. Çünkü gerçek ışık, birbirimizi anlayabildiğimizde yanar. <3
Bütün uzaklar canımdan içeriydi. Bütün yakınlar yabancı. İncelik, kimsesiz bir vakit. Ne yazdıysam gerçek elimden kaldı. Gecikmenin hapishanesinden çıkamadım.
Sevgili Es Alizé
İnsan bazen kendi içinde yaşayan bir kuştur.
Kanatları umut, sesi özlem, bakışı ise geçmiş olur.
Gönül dediğimiz şey, görünmeyen bir gökyüzüdür aslında.
Ruh o gökyüzünde özgürce uçmak isterken,
kafes çoğu zaman insanın korkularından örülür.
Ne gariptir ki insan, demir parmaklıklardan çok
alıştığı acılara tutsak olur.
Kimi sevgisini sakladığı için,
kimi kırıldığı halde sustuğu için,
kimi de anlaşılmadığını düşündüğü için
kendi ruhuna gardiyan kesilir.
Hep içine kapanır.
Oysa kuşun yaradılışı uçmaktır.
Ruhun yaradılışı da sevmek, hissetmek ve hakikati aramaktır.
Bir gönül ne kadar yaralı olursa olsun,
içinde hâlâ göğe açılan ince bir pencere taşır.
Belki de insanın ömrü,
o pencereyi bulma çabasıdır.
Çünkü bazı kafeslerin anahtarı dışarıda değil,
insanın kendi kalbindedir.
Mantık, ruhu kafese koymak mıdır?
İnsan evrende gövdesi kadar değil, ruhu kadar yer kaplar..
Sana bakar gibi görünen ölü gözlerden can bekliyorsun.. Çeşme başında uyumuşsun,rüya da su içiyorsun..
Rumi
?si=dq79RlwijiVFSyrv
Aşk; kendini unutmaktır ve hatırlayana kadar geçen zaman..
Ahde vefa
Lisanı ağızda olanı değil, lisanı gönülde olanlara yâr et bizi.
Tebessümü simasında olanı değil, tebessümü gönül de olanlara kat bizi.
Aşkı ten de sananı değil, aşkı ruhunda can bilenlere arat bizi..
Mevlana Celaleddini Rumi
Görmek yalnızca gözle değildir.
Bazen bir bastonla,
bazen bir adımla,
bazen de anlayan bir kalple olur.
Kalp bağımsızlığın, cesaretin ve yaşamla kurulan güçlü bağın simgesidir.
Engel gözlerde değil, fark edemeyen bakışlardadır.
Bizler empatiyi, saygıyı ve birlikte yaşam bilincini hatırlayalım.
Çünkü gerçek ışık, birbirimizi anlayabildiğimizde yanar. <3
En çokta kendime yenildim..
Feragat ettim sanrılardan..
Aynalar ararken kendime..
Bulamadım ki dengimce..
Bendeki"seni tefsir etmek isterdim
Lakin sana benden başkasının
"Mânâ vermesinden..!
Korkarım
Şemsi tebrizi
Bütün uzaklar canımdan içeriydi. Bütün yakınlar yabancı. İncelik, kimsesiz bir vakit. Ne yazdıysam gerçek elimden kaldı. Gecikmenin hapishanesinden çıkamadım.
Şükrü Erbaş