Seyir Şiiri - Simya Nuran Aksoy

Bir yaprağın savrulan her damarında
Gizli bir kalemin bıraktığı izi gördüm
Geceye serpilen o gümüş tozlarda
Göğün tavanına asılan nurunu saydım

Aynaya bakmadım, kâinattı yüzün
Rüzgârın nefesinde aradım izini
Ufukta eriyen her bir gündüzün
Gözümdeki perdeden sildi hüznünü

Yürüdüm, menzil yakınmış meğer
Çiçeğin renginde, suyun sesinde
Eğilen başım bir kelebeğe düşer de
O kanattaki nakış sonsuzluğa değer

Beni yürüten o görünmez çağrı
Ne ayağın gücüydü ne de yolun düzlüğü
İçimde dinmek bilmeyen o tatlı ağrı
Açtı kalbimdeki en derin gözü

Dostu ararken deryaya daldı bu can
Kıyıya vuran her dalga O’ndan bir haber
Bir zerreye sığdı kocaman cihan
Adımlar artık sadece O’na gider

07/08.09.2026