Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

taşınırsam taşranın isyanına karşın,kalsam iflah olmaz bir sorumsuzluk
peydahlanır ,dinginliğim kütleşir.sadece acı çekmek değil derdim.köksüzlüğümü damıtmak seyirci kalan duvarlara,ağaç dallarından havalanan kuşların boşluklarına.


o gün geldiğinde taşınırım mutlaka,tuhaf bir sayıklayış içinde içten kırılırım.durursam buralarda kötüden iyilik umarım boşuna.

Kökünden koparılmış moloz yığınlarıydı
Siyah beyaz fotoğraflar ki onlarla dolu doluydu albümler
Parazitli iç çamaşırları yırtıp atar gibi yaptık
Manşetler yaza yaza çoğalıyorken tam da orta yerde yağız delikanlıların
Beşinci çocuğunu doğuracak Jasmine’sini kutsadık.

Birden unuttum
Sana söyleyeceğim son sözcüğü
Darılma

Neydi....neydi...neydi
Durmadan zorladım kendimi

Yansımasını kendi aynamdan
saklıyorum güzel duygularımın.Zamanın
baş edilemez akışına kapılmışım
Aşkçekiminden ürküyorum

Hiçbir şeyin yapılamadığı alçak gönüllü

Bir katre belki de yaşam

Aşk acı /
Aşk güzel
Aşk sevindiren/inciten
Sıra dışı

Dudağının kenarında kahve telvesi
Bal akıcılığında tadımlık

Köprüaltı balık lokantalarından birinde
dilime düşen buz beyazı bir mırıldanış :

devreden gecedir
kaybolmaz kuşlar çiçekler
kendini hüzünlerini göm ilkin
kendinde kal

Tüm zamanlarda açsın isteriz tan çiçeği
Ertelediğimiz umutla her doğan yeni güne
İşveyle gönençle diri…

Bizim için her sabah
Sokağa çıkma yasağının kaldırıldığını gördüğümüz

''....
Kara bellek kayıpları arasından cennetin
Tanrı lütfu gibi ,kar taneleri gibi altıgen,bembeyaz
Gözlerimin,dudaklarımın,
Saçlarımın üstüne düşen.’’
…

Bir siyah yontu canlanmış duruyor gecenin çoğalma
dakikalarında ;görkemli diriliği,inceliği,kendi belini
kavrayan elleri ,birden tipiye tutulmuşçasına titretiyor
yüreğimi

durmaksızın çarpan sol yanımda aynı dekor :güneşi