Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

‘’bahar geldi ulan
Tomurcuklandı içimde kan….’’
………………………….Nazım’dan………....


güneşten kaçıra kaçıra gözlerimi günün şiirini karalarken

Direnmek , yaşamımızın her evresinde
Katışıksız bir özdür

İteklendik çok
Yanılsadığımız geçmişin
çöplüğüne küründü umutlarımız

İç kanamaları
durduramadık bir türlü

Bütün renkleri, sayıları, çiçekleri,
Uykusuzlukları, yorgunlukları karanlığa göm.

İstersen
Denize doğru yürü
Geceyle baş başa kal istersen

Hiç beklenmedik anda tükenirim
Ateşte unutulur cezve
Yangın sonun içinde

Hanidir yok o gözleri kamaştıran saydamlık
Hışırtılarını neden gizler rüzgar

Sana ulaşınca birden çiçeklenir mavilikler
Kulaç kulaç genişler gökteki köpükler
Bir güvercin gelir yüreğime konar

İçimdeki ateş yağmurları yakar…

Minnacık sessizlik
Sonra paydos zili akşamın

Yedeğinde hiçbir şey kalmazdı bilincin
Külün altındaki külü eşelerdi

Gerçi düşünmemiştim
Aklım erecek gibi değildi. Çiçek olup
Dizilmemişti goncalanıp da dalına sözcükler
Anlamı sökmek belki de sözcüğün
Anlamsız görünün ardında gizliydi.

Yeniden öleceğim...
dilimde polen kürleri.
Yüzüme çöreklenmesin bakışları
Beni benzettiği birini bulması daha kolay

Korkmaya ne gerek ,mıhlanmaz günbatımları

Köşe kapmaca oynarcasına
yer çatlaklarına sızan
dip sularıydık iki yakanın
Salkım saçak çiçeklenirken dallar
Zamanı şaşkına çeviren bizdik