Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

aşına,telaşına karıştır yüreğini
aç kaldığım geçmiş zaman yurtlarından
kopup geleyim yanına
diyecektim sana

durmaksızın sus sen

aşına,telaşına karıştır yüreğini
aç kaldığım geçmiş zaman yurtlarından
kopup geleyim yanına
diyecektim sana

durmaksızın sus sen

Geldim ki nisanı burgaçlayan ellerin
Vakitsizliğe dolalı öylece duruyordu
Göğsüne bastırılmış yollardı ıssızlığı soluyan

,

Kesici ayazlar…Sokak lambaları alnıma şavkıyor.Retinaya ölü pervaneler düşüyor.

Kocaman bir hüznü kucaklamaya çalışıyor kollarım…

Bilincimizin üzerindeki Ağırlığı Kaldırabilmek



Gün geçtikçe daha da çıkmaza giriyor gibi üstelik…Hukuk’un bir kavram olarak anlamını, bizim için tam olarak ne ifade ettiğini sorgulamaktan daha başka değerlendirmek ve dışa vurmak gerek.
Hak, Hukuk ve Adalet dediğimiz üçlü bağın derinliğini içselleştirmek her şeyden önce bir aidiyet sorunu. Yıllardır ulusça dilimizde tütüyor olması bundan kaynaklanıyor.

uykuda nasıl da çırpınıyor şafak
gel kurtar onu gömüldüğü girdaptan

sen neredesin, bilsem
gökte ay yerde Yeşilırmak...

Ey
tutu


Ne
vakit

Albümde duran o resim
Eski desem eski değil
Durduk yere neden susar ki şimdi
.
Oysa adı aşktır onun
Belki çağla badem belki can eriği,

acı bir imlâ bu geç yazılıp çabuk okunan
erken girişilen sus gibi
durağı değiştirilen ırmaklar kadar masum...


azar azar sarkıyor gözlerim

bir harf durup durup çarpıyor o sözcüğe
alnımda kazılı sessizlikleri yükleyip kaçırıyor kağıttan gemiler


bir seda yalpalıyor gecede