Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

işte şimdi
senin sınır ötelerinde
kıpırtısızca uzanan tenhalarında
görmüş geçirmiş bir sürerlilikte
yüz yüze gelmek

Goncalar patlar birden
Eller dokunur, sever
Köpükler, kıyıyı öpen dalgalar
Sahile düşen dolunay patlar

ama o gün hangi sözcüğe dokunduysam
silindi klavyeden
şiirin peşine düştüm
öteleri seçemedi kirpiklerim

taşsan taşacak gibi değilsin.
gözlerin,
yatağına kızgın

donmuyor vurduğu
yerde dalga

yerinde sayıklıyor musun
neden susuyorsun
peki


aynı şehirler aynı denizler

rengi olmayan renge bakıyorum akşamdan beri. insanın kendi soluğunda kulaç atması ne zordur. içimden bir ses kapıyı göstererek 'çık dışarı!,diye bağırıyor. şimdi dışarıdayım ve görüyorum öldüğümü.
yokluğum dal budak salıyor.nereye serpilirim ? bu benim bilgim dışında gelişecek.
şimdi rengi olmayan renk bana bakıyor. benim iç denizimdi soluğum,kurudu.
kimdir beni kapıda karşılayan?
sol yanımdaki tayı bağlayabilecek biri vardır mutlaka.
gece yel tutmadan tenimi bir rüyaya sığınmam da olanaksız...

tamamlanmamış yazıları savuruyorum ateş fırtınalarına
mızrak da ten de suskun
ayraç içinde kalıyor son adımlarım


olmadığın zamanlarda beni de alıp götürüyorsun benden

bir uzansın ellerin
ellerin alnıma dokunur

nasıl büyülenirim nasıl
değişik zamanların aynı sıcaklığı
dün az önce şimdi ertesi gün yarınlar

Sen aklımın kenarında konaklayan
O izi uzatıp duruyorsun
Sonrayı büyütmek bu

…/ karmakarışıklaştırarak sesimi soluğumu

Gözlerimde kıvamı koyu dem tuttun.
Gülüşüm esmere döndü

Bundan dolayı güzelce çözüp şiiri
özgür kıldım sözcükleri
Köçekçe oynayan harfleri seyre daldım.