Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Damıtılan dakikaların segah meyanları
Öyle bir uzanışla sanki kumsal renklerinden
Sarmaşığın güle sarılışından da çılgın
Aç kalan ruhumun ürpertisi için
Göze alma pahasına sensizliği

nasıl da varlaştın böyle
tanımsızdır inan
günlere adınla başlamak

bir kıyının iç cebine
sığınırken yüzüm

//*solfej…

rahat kaybettiğim o imzanın üzerinde
şöyle bir mırıldanmayla finale yürüseydi
kesik izlerle dolu bu şiirin son dizesi

ötelerin çorak iklimlerinde
ozon sinmiş ince kum taneleri gibi
dakikalar kaygan


ve körpe nar çiçeklerinin büyüsü gibi bir algı

şezlong izbede
hep karışık fallar çıkıyor fincanlarda


‘gitme kal,yalan söyledim’

.
o şen imgeyi ve ırak çeşmenin dibindeki çiçekleri
süzmeden içtiğim şırıltını
pareleniyorum aynalara düştüğünü görmeyince sesini

.
sürü sürü uçanların içinde
gözü arkada kalan hangi kuşsa
o benimdir
.
biraz böyle olurum

Su
y o k u ş a
tırmanıyor öteki tepede
kütle ve hız
kuşları kandırıp homurdanıyor
yarılıp iki koldan sızıyor toprağa

Belki de ektiklerini biçiyorlar…
Öyle ya ! Cennet de Cehennem de bu coğrafyadaysa eğer iki halktan hangisinin insanı Cehenneme daha çok gidecek, kestirebilmek olanaksız. Geçtiğimiz günlerde apansız patlayan savaşta taraflar ortalığı ateşe, toza ve dumana veriyorlar.
Dudağındaki pembe rujuna kırmızı karışan kim bilir kaç kız,kadın yağan bombalar altında toprağa düşüyor. Kaç yağız delikanlı türlü işkencelerden geçerek ölüme doğru yol alıyor.
Ekranlara 21.yy’ın uygar dünyasından görüntüler yansıyor.
Avuç içi büyüklüğündeki bir toprak parçası uğruna daracık odalarında karanlığın içinde aç ve susuz bırakılıyor masum insanlar…Bebeler, dudakları annelerinin göğüslerinde yapışmış kalarak evrenimize veda ediyorlar.
Gizini kimselere teslim edemeden ölenlerin sayısı resmi rakamlara göre üç bin beş kişi.Bu sayının kara harekatıyla birlikte kat kat artacağı söyleniyor.

sesler
vadilerden
karışarak birbirlerine sabahta


unutmamak için bizleri bir yerlerde