Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

sıpsıcak bir
sesin peşine düşerim
gecelerde


ne yapar

Geçmişin taş ocağından
aşırılmış birkaç kırıntı
Banklar, mayısa sinmiş gül suyu lekesi
Öykü taslakları, eğreti insanlar, klorlu tırabzanlar
Saati kaça kurduysam
Dünün kara dumanlarından sıyrılıp gelen

Çukur üşüyor
Ötelerde damlalar engelli
Son zamanların uysallığıyla
Dudak ısırmak çözüm değil
Kuruyoruz işte
Sürgit koparak an, gövdesinden

sana yalnızım
yumuşacık bir felaket var başucumda
kendime öteki bu zaman
kendime öteki bu evren

sen daha şairdin o zamanlar
ömrümde ilk kez bir şiir okuyordum
bir şey söylemeye yeltendim
titredi dudaklarım

şapkan güzelmiş, diyebildim.

bir el uğruna aşka kalkıştığım gün yemine çağırmıştın beni.
ayaz vurgunları içinde ilerlerken gece biz o ayrı odalardan kalplerimizi işliyorduk gergefimize.
şafağın ne zaman patlayacağını hiç düşünmeksizin düşmüştük yollara.
ne ki,bir türlü tutup da seyredemedik gurubu.
ölümsüzlüğü bağışlayamadık birbirimize.
dün anlaşamadık

avuçlarında bahar tazeliği gibi
papatya kokusu


bir tanıdık gülümseme asılıyor bakışlarıma
karşı’dan bir sandalı kaptığı gibi seni getirip

ben ki ki kumruların şairiyim
iki mavi arasından nasıl baktıklarını
anlarım sabahlara


şiirlerde kaybolmak nedir ki

etrafını duvarlarla öremezsiniz
ansızın gelişleri bundandır eylüllerin.
*
insan, nasıl yaşayacağına dönük yol yordam aradıkça
çoğaltır anısız günbatımlarını

gece
suskun martılar mavi öteler
ve ikimiz


artık baş ettik sevdayı