Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Nasıl bir anlamın varsa /
ve nasıl cisimleştiysen gücümün yeteceği yok varlığını imha etmeye.
Donmuş halde duran bir gönül noktasısın sen...

günlerdir.duruşma salonu
yontulara benziyor katiller


masummuşlar
hatta hiçbir şey

Hüküm verilmesin yeter ki
Aşk için
En çorak yerine gömülünce toprağın
Oldum olası tanığımdır kıran vurduğuna
delibozuk dizelere

Çırpınışlarım buğulu,kristal ova
Acımasız ve korkusuz,yüzeyden derinliklere
Ne ki sol yanım gibi gürültülü ,darmadağın
Yalnız ve rutubetli mağara gibiyim
Yüzüm üzüm bağlarını özler, çorak diyarlarda süzülür
Ellerim bağ bozumlarında,sığ suların gizlendiği yerde

Aşk güneşi yakmayı
Gözüne kestirerek gelir gelirse.

Yüreğimizin büklümlerine denizler
yığar,kuytularında depremler doğurur
gönlümüzün/

hani nerede o sürüklenişlerimiz
kıvrıla kıvrıla,ne yana akıyorduk
derelerin kıyısı sıra
bilseydik

karların eriyişine tanıktı

Kumsalda bozulduğu sırada adlarımız
Uyanıyoruz öteki uykular gözlerken bizi
Kocaman bir düş işte
Düştüğümüz anda buharlaşıveren..

Biliyor musun

Gecenin ortaları
Derin dalış ,sonra sıçrayış,koyu bir tipi
Peşinden rutubet kokusu
Camlara çarpıp düşen damlalar…
Bir kupa şarap yarım kayısı
Ayaklarıma dolaşan ıssızlık

dalgayla kumsal gibi olalım
değil mi ki derdimiz yan yana durmak
bundan dolayı hep elde var iki
biri hasret diğeri kavuşmak

sözcüklerinden tırpanlanmış anlamlarıyla
görücüye çıkıyor şiirler
türlü renklere boyanıyor söyleyemediklerimiz


iyiden iyiye