Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Öngörülemez aşkın peşine düştüm
Sahi neredeyim kimim ben
Dilimde yine o aynı koku
Yine on yedisindeymiş gibi çılgın
Yine dolu

örterek üstünü ölü renkli güneşin
dizdim bütün harflerini sus öncesi şiirin


bir çöl ağrısı daha dindi içimden
bir mavi daha bulaştı gece yarılarıma

Köz katılaşıyordu
Ve sen yine beklenen oluyordun

Farkında mısın bilmem bulutlardan
sımsıcak kahkahalarını toplayıp büyüttüğümü
Koca bir çocuk doğurduğumu düşlerimden

Kırılganlığıdır bu mayısın
-hiç yoktan-
hainlerin pususuna düşmüştür yaşamak
Bundandır açmazı baharın.

Suyun yüzüne el konulmuştur.

devreden gecedir
kaybolmaz kuşlar çiçekler
kendini hüzünlerini göm ilkin
kendinde kal

Tüm zamanlarda açsın isteriz tan çiçeği
Ertelediğimiz umutla her doğan yeni güne
İşveyle gönençle diri…

Bizim için her sabah
Sokağa çıkma yasağının kaldırıldığını gördüğümüz

''....
Kara bellek kayıpları arasından cennetin
Tanrı lütfu gibi ,kar taneleri gibi altıgen,bembeyaz
Gözlerimin,dudaklarımın,
Saçlarımın üstüne düşen.’’
…

Bir siyah yontu canlanmış duruyor gecenin çoğalma
dakikalarında ;görkemli diriliği,inceliği,kendi belini
kavrayan elleri ,birden tipiye tutulmuşçasına titretiyor
yüreğimi

durmaksızın çarpan sol yanımda aynı dekor :güneşi

-hayal bu ya-
içimde bambaşka bir tanyeri serilir
genişledikçe çılgınca çoğalır gökyüzü
her boşluğunda kuş sürüsü

Kanyonun bel verdiği yerden
Kaçmak var,anlamsızlaşan ne varsa
Hepsinden tek celsede kurtulmak en iyisi.

Gereksiz bir imlayı
İmha etmek için didişip duruyorum