Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

iki diyardan iki ayrı yönden gelen
iki ayrı ırmağın buluşmasıdır içimizi güzelleyen


hep öyle geçiyor günlerimiz
kor kor kıvılcım kıvılcım alev alev

Hep aynı kalıp
Hep aynı beden
Hep aynı çevre
Hep aynı zaman

Hantal/yıpranık/usandırıcı/yüzsüz bir kreasyon…

çiçekleri kavurdu ayaz…üşümek!
gökyüzünü kaybeden
yıldızlar gibi sevişmesiz
silüetin,Omphale kadar kızıl

susma zamanı.utangaç sonatların sesleri kısılıyor

------------- Sabri YÜCEL'e

Birden sustuğunun ayırdına varıyorum bir Cano’nun.O iki gün süren şoktan çıktığım an anlıyorum bunu.
Oysa nice yılları birlikte geçirmişken …
Yaşlanan bir güzün o soğuk akşamının eşiğindeyken ötelerde diniyor bir ses; bir heyecan, suları geri çekilen göle dönüşüyor.
Dalından kopuyor o Kızılgül…

Gözlerimde kıvamı koyu dem tuttun.
Gülüşüm esmere döndü

Bundan dolayı güzelce çözüp şiiri
özgür kıldım sözcükleri
Köçekçe oynayan harfleri seyre daldım.

Bir tarcıni güz yaprağına güç tutunuyor ellerim
Kalabalıkların adamı değilim gel deme bana
Acı nasıl büyür ne zaman unutur beni bilirim
Gerçeğimi sıkıştırdım buraya üç nokta arama

Mutsuz ve soğuk durmasın gözlerimiz.
Zaten vampirce yaklaşıyor zaman.
Kolay değil nevrozlarla uzlaşmak
Dursun artık bu temaşa

Su yüzüne çıkmışım

Ayışığı sonralarında
Yarım bırakılmış dizelerin
Üstüne düşerdi bengi gözlerin

ilkin
Kendini tutuştururdu bakışların

Rötarlı trenler gibisin.
Nerede beklediğini ne bilsin yüreğim ?
Ama bir gün geçeceksin bu istasyondan.
Mutlaka geçeceksin...
(.)
Mecbur musun ?

söylendim, yeni dürtülerle, bildin-
serpildiğini . herhangi bir romandan alındığını
çerçevelenecek şeylerden
belki seçim belki bilmece