Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

botanik tuvali
börtü böcek
bir re sesi
sevi
su
b

Işık,Yol,Toprak

unutma akşam bitti mi geceye yürüyeceksin. gökyüzü aynı kalmayacak, gölgeler silinecek. Bildiğinden bambaşka olacak o dağlar,o tepeler, o ovalar, o ırmaklar,o denizler ...


geceyle birlikte aynı olacak üstüyle altı toprağın.

BEŞİK GİBİ

Masal ol gülümse dokunurken siren sesi sertlğindeki
sus dalgaların telaşını çöz ,kalbimdeki çarpıntının çapını ölç
Zamanın tadı tuzu bizden başka kimseler değil.Aşka

/*ödünç alınmamıştır hiçbir anı.aktığı yöne döner mi hiç su
veremem geri
tek bir harfini, başlığını,finaldeki son noktasını.

belki yarınları,yaralanmaları.

sarıl - ıyorlar
tıpkı
renk -ler
gibi

aşına,telaşına karıştır yüreğini
aç kaldığım geçmiş zaman yurtlarından
kopup geleyim yanına
diyecektim sana

durmaksızın sus sen

aşına,telaşına karıştır yüreğini
aç kaldığım geçmiş zaman yurtlarından
kopup geleyim yanına
diyecektim sana

durmaksızın sus sen

Geldim ki nisanı burgaçlayan ellerin
Vakitsizliğe dolalı öylece duruyordu
Göğsüne bastırılmış yollardı ıssızlığı soluyan

,

Kesici ayazlar…Sokak lambaları alnıma şavkıyor.Retinaya ölü pervaneler düşüyor.

Kocaman bir hüznü kucaklamaya çalışıyor kollarım…

Bilincimizin üzerindeki Ağırlığı Kaldırabilmek



Gün geçtikçe daha da çıkmaza giriyor gibi üstelik…Hukuk’un bir kavram olarak anlamını, bizim için tam olarak ne ifade ettiğini sorgulamaktan daha başka değerlendirmek ve dışa vurmak gerek.
Hak, Hukuk ve Adalet dediğimiz üçlü bağın derinliğini içselleştirmek her şeyden önce bir aidiyet sorunu. Yıllardır ulusça dilimizde tütüyor olması bundan kaynaklanıyor.