Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

kaybediyor yeniden buluyorsun en değerlilerini
hep böyle geçiyor ömrün

son vermek gerekiyor bu alışkanlığa
eylül gelecek yarın , başkaları gibi sombahçeleden geç...
hadi kalk artık

Çoğaldıkça günahlar
geceleyin odalarda
Hoş tutulmalı zaman
Serince rüzgarları
Oyalar tül perdeler
uyur

biliyor musun
sihirli bir saldırganım ben
bundan olsa gerek
sevdalanışım / duyguları çözme merakım / ve risk alışım…

Taşı sesimi
Bir ırmağa sal beni
Güleyim

Varmışım
Hiç yadırgadım hücrelerimi

ateşimi çevreleyen sesinin
yansıması vardır şimdi yunak taşında


şeyy,diyorsun ilkin
alıştırıyorsun beni haline

lk ders :


sonra hepsi unutulacak demeyi düşünmeyelim
eprimesi için bu coğrafya ihanet ister
kaç yılda tümlenecekse

yonttukça sonrası aynı
tunç kıyımı zaman ona hasret
dillenmeyecek nasıl olsa


nasıl örselenirse biraz daha yakın

''Acının sınırı vardır ; ama korku sınır tanımaz.''
PLİNİUS
En dayanılmaz korkular için sevebilmek de var seni. Bir prangaya rıza göstermek bu olsa gerek.
PLATON değilim ki ben ''Korku köleliktir'' diyeyim.
-Duygusaldım!
Nasıl da donuk bir savunma ; boşu boşuna tekinsiz kodlama.

Dün. kıyıdaki balıkçı ayhanın yeri orada kalmışlığımdan
Çam denizi kontak sesi ve tuş kilidi…

Yeni bir zaman çalınmıştır kızıllıktan.bir ferahlığın kanadına
Tutunmak için gelir eşiğimizi döver dalga
Gözlerimiz fırsatın orta yerindedir.An kaçamaklarının

sisle dumanlanmış akşamda geldin
sesin,kokun,tenin,ellerin yine
aynı karede


yeşil gözlerin