Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Gizemler paylaşıyoruz gözlerimizle.
Üstümüzden bilmediğimiz kuşlar geçip gidiyor
Alışıyorum mavi kirpiklerine


O değin kısa sürüyor ki seninle birlikte olduğumuz zaman

Ölüler yerlerde serili
Som kardeşliğin ana damarını
Deşip kanatıyor demir bilyeler


Kızgın barut ten’e değdiğinde

//* TÜYOLAR...

.
Şimdi tüy hafifliğiyle yanı başımıza kurulur.Deli dalga
Telaşla sağa sola ve arka arkaya ve katı
Buselere.Hemen üstümüzde bir salkım toy bulut onun üstünde

Şiirler
Nikel paralardan ve sevdalardan
Çok daha fazla yaşlanıyorlar

Günlerce gölgesine sığındığımız
Şu koruluk kayboluyor

Makyaj bozuldu
Duruldu yüzüm


Kendileştim
Kimseler ayırdında olamadı kendileştiğimin

Üst üste yığıldı bu gündemsizlikler
Yerde ararken gökte bulduğum
N'etmeli bu izlenimselliği
Moloz değil ki kazmayla kürüsem

Düş oldu dem
Demlendi durdu efkar

Kilitlenmiş karlı dağlar
Ardında büyücüler sofrası
Bir tarafta nisana can atan süt dişleri

Bu bahçeler
Cırgıt ezgileri çocukluğumun
Dişlerimi kamaştırırdı narin sular
Üstümü örten gölgeleri korurdu
Yanımdan gelip geçen karıncalar.

Yağmur taneleri sabırsızdır
Söyler toprağa,buluştukça aklından geçenleri
Tene dokunur gibidir
Yuvalarından kaçırır karıncaları
Ardından düştükçe düşer sonra doğurur güneşi
Her ilkyaz körpelerin kucaklaşma zamanıdır

Bu kavrayış güzel hava solumalarına od şimdilerde
En kutlu tepeden inerken doludizgin
Tuzkayasına çarpar gibi.

Başına çıkacak var bunca didişmek neyin nesidir yemyeşil gölgeler içinde
Kangren olmak var ağıraksak tepkinmelere bilinen direngelerden