Birleştirdi bizi bu vatanda kader.
Üstünde biz varız,
Altında şehitlerimiz yatar.
Allah’ımız tek,bir
Kitabımız tek,bir
Bayrağımız tek,bir
Ne cennet ne köşk
Ne huri ne saray
Ne bağ ne bahçe
Ne güneş ne ay
Ne dünya
Askerlerin miğferine
Arabaların tekerine
İçtiğim çayın şekerine
Seni seviyorum yazacağım.
Ağaçların dalına
Şu karşıda bir yüce dağ olsam
Çevresinde mor sümbüllü bağ olsam
Bil ki,yine seni seveceğim ben
Dirilip de de yeniden sağ olsam.
Ey yâr!
Bilmem ki nicesin?
Ne âlemlere sığarsın
Ne de akıllara…
Fakat
Bir gün gezerken şehri
Bir el dokundu omzuma
--Günaydın hemşehri!
Baktım
Siyah saçlı,orta boylu,çatık kaşlı
Karayağız bir delikanlı…
Sen dediler,
Hakkımı yediler.
Nankör kediler!
Oysa onlardı
Sevenler de özleyenler de onlardı.
Merdivenleri büyük ağızlarıyla çıkanlar,
Sen Değil Ben Zenginim Ben
Ne mal sahibiyim ne mülk sahibi,
Ey sevgili! Kapıyı açık tut bu akşam,
Son kez görmek isterim sendeki seni,
Kapıyı açık tut bu akşam ey sevgili!
Almaya geleceğim ben sendeki beni.
Şöyle diyor bir sosyal demokrat:
“Dünya gülümseme gününde
Gülümseriz biz gericilere,faşistlere inat.”
Oysa biz takmışız kalbimizin dudaklarına
Gülden bir demet, bir de kanat…
Uçarız kelebek gibi,güldür yükümüz.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!