Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Sevginin tohumu sevgidir
Gönül toprağına ekilir
Orada filizlenir
Ve orada meyve verir.
Bedeli yine sevgidir

Seviyorum demek kolay;
Fakat sevdim demek zor.
Birincisi dudağın işi
İkincisi kalbin…
Dudak yalanın evi,

Sana öyle bir övgü düzeyim ki
Övgünün en sırlı zirvesi olsun.
Aşkını kalbime öyle yazayım ki
Aşkın en ateşli evresi olsun.

Karanlıkları giydim ben
Güneş küstü bana,
Görünmüyor…
Ay kral,
Yıldızlar kraliçe…
Yıldızyağmuru yağıyor her gece üstüme,

Ne cennet ne köşk
Ne huri ne saray
Ne bağ ne bahçe
Ne güneş ne ay
Ne dünya

Her sabah gelir penceremin önüne
Öter cik cik cik!
Minicik
Mini mini minnacık
Eti bir damlacık
Doğa harikası serçecik

Sert esti rüzgâr,kapladı her yeri kar,
Yorgun bir dal kırıldı ağaçtan,
Düştü toprağa; toprak kirlendi.
Eridikçe karlar,çoğaldı sular.

Elâ gözler uykuya daldı,

Bütün dillere saygılıyım amma
Kendi ana dilime sevdalıyım
Vatanımı milletimi severim amma
Vatan hainleriyle davalıyım.
Türkçe düşünür,Türkçe yazarım

Deldi yüreğimi zaman ok gibi,
Hissetmiyor kendisini tok gibi,
Değirmen gibi hep can öğütüyor,
Sanki başka hiçbir işi yok gibi.

Gece gündüz
Akşam sabah
Kimse aklıma ilk düşen
Sevdiğim odur benim.
O halde gülüm,