Savaştan çıkmış kentin
enkazı altında,
Yarım kalmış merdivenler gibiyim;
Adımımı attığım her basamak,
boşluğa çıkıyor!
Gidecek yönüm,
Oğul,
sana "erkekler ağlamaz" diyenlere,
bi sor bakalım;
kaç tanesinin annesi ölmüş ?
Hele bir de, aylardan nisan ayı ise!
kuş uçmaz kervan geçmez
tarlaların korkulukları gibiyiz:
iki yana açılmış kollarımızın
birinin ucunda yalnızlık ,
ötekinde çaresizlik!
Ve ortasında bedenlerimiz;
Göçmen kuşlar gibi,
Hep birlikte havalandık,
Hep birlikte koyulduk,
yola...
Ve hep birlikte ayaklarımız kesildi,
yerden.
-Ne yaman çelişkidir bu!
I-
Ol dediğinde,
Alemi olduran Tanrı'ya,
Her sokak başında,
Ev yaptığını iddia eder
Git gide, düşüncelerimin
labirentlerinde kayboluyorum!
Yöneldiğim her çıkış, uçuruma
çıkacakmışçasına
Geri dönüp, bir başka çıkışa
yöneliyorum...
havada,
kesif bir barut kokusu.
gece ayaz...
parmaklarımız tüfek namlusu!
çatılarda,
sevişen mart kedileri.
Yıllarca acılarla kavurup
Zulüm yağmurlarında
Yıkadılar ruhumuzu...
Ve biz;
Aydınlık günlerin umuduna
Kan kızıl küllerimizi güneşe savurup,
Mallar mülkler
Aş(k)lar paralar
Dağlar ovalar
Nehirler göller...
Ve dahi,
Dinler kitaplar senin...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!