Ne elde var, nede dilde silgisi
Gönülden silince, huzura ermiş
Küsmek nedir?, bir kez olsa bilgisi
Hırsının kurbanı kendini yermiş
Hangi ilim ile yola çıkarsın
Kim vardır ki kendisini bilmeyen
Yetişip te ülkesini sevmeyen
Geleceğe hoş şekilde bakmayan
Medet umar başkasının neslinden
Her devirde bir tarafa yıkılır
Yüreğimde yara içimde sızı
Kokuşmuş beyinler rahat durmuyor
Millete küfürde sonsuzdur hızı
Ağzı dili oynar kıçı durmuyor
Her lafı altınmış zorla dinletir
Kim bilir, zaman mı eskidi,
Yoksa bir zamanlar yeni olan mı?
En güzeli, sev güzel geçen günleri
Hayat böyle işte, boş ver gerisini
Bilsen ki, bir gün güllerinde sararıp solacağını
Kim demiş ki bitti, Çanakkale savaşı
Her gün devam eder savaşın üç beş katı
Topla tüfenkle olmaz savaşın hası
Beyinlerim yok olurken, gör savaşın karası
Gönüllere çöküyor yüreklerin yarası
Kötüyle iyinin asla olmaz arası
Kim diyorsa inanma, yalandır
Seni seviyorum diyene
Seviyorum derken bile
Gözüne bakıp nasıl da yalan söyler
Yüzüm gülerken, yüreğim yanar
Aldım kalem elime, yürümüyor bir adım
Söyleyin şu derdimi, ben kime anlatayım
Niye sustun diyorlar, sanmayın rüyadayım
Bulamadım bir adam, ben kime anlatayım
Herkes alim olunca, dinlemeyi bilmiyor
Kime sorsam herkes doğru söylüyor
Yanlışları ben mi yaptım de hele?
Sevmek nedir herkes sevsin diyorlar
Ağlayanı ben mi dövdüm de hele?
Hak bir diye cümle alem konuşur
Kimine göredir geçmişim yara
Üzülüp kızarken kendimden geçtim
Aslını bilenler atıyor nara
Geçmiş hatıramla kendimden geçtim
Evde baba müdür, hocadır ana
At ile katırı ayıramayan
Koca kurda teslim etmişler kuzu
Kurt ile köpeği ayıramayan
Salyası akanın köpektir soyu
İneğin sütünden yoğurt yapılır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!