Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

İki Ayaklı Mallar
Ne güzel günlerdi, bağlarımız, bahçemiz
Gül dalında, bülbül durmaz şakırken,
Bin bir çeşit güllerim kokusunu yayardı
Yıllar böyle geçer, sandı yüreklerimiz.
*

İki gözüm iki pınar
Hasretinle yanıyorum
Dağlar başa karlar yağar
Özleminle ağlıyorum

Sen gidince yürek yandı

Niyet ettim yürekten bende seni sevmeye
Başkasına bakarsam iki gözüm kör olsun
Hak huzurda yeminim seni her an sevmeye
Eğer bende cayarsam iki gözüm kör olsun

Her an bana dönerek görmek isterim yüzü

Vardım girdim bir eve, her yer olmuş virane
Betim benzim sarardı, yüreğim kebap oldu
Nerde o güneş gören, gör olası avane
Yüksek sesle haykırdım, inanç iman ne oldu
*
Lafla açıyor kucak, sevginin deryasını

İnancına bağlı insanlar ama
Namus diye niye her gün ağlıyor
Huzuru kalmamış yürek de yara
Namus diye her gün durmaz ağlıyor

Yürekler yanıyor dönmüş eleğe

Yağan yağmur tane tane düşerken
Hayale dalarken gözümde senin
Sırılsıklam saçla dönüp gülerken
Dilimden düşmeyen inan ki sensin

Bilinmez kıymeti insan yaşarken

Şu dünyada sefa süren birisin
Semersiz eşeğe güvenme derim
Keyif senin zevke düşkün birisin
Bindiğin eşeğe güvenme derim

Her şeyi bilir her derdi çözerdin

İnat edip dönme sakın katıra
Benzemesin dilin keskin satıra
Bir kaç kelam dinle, dön gel hatıra
Yüreğine zulüm yapıp yakmasan

Vuslatı isteyen visale erer

İnci gibi sözleri, anlayana söyle ki
Dinleyip öğrensinde, yüreğe merhem olsun
Cahile anlatarak, kendini çok yorma ki
Söylediğin sözlerin, dönüp seni üzmesin

Sevdiğine hal hatır, sormadan göze baksan

Davulla zurnadan yükselen sesler
Uzaktan duyana keyifler verir
Eller halay çeker, gerilir teller
Yüreği yananı o an inletir

Tellerin ritmiyle bükülür boyun