Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

Kara kışın ortasında
Yalın ayak gider dağa
Sırtta gelen koca dala
Yürek lazım taşımaya

Deli gönül viran oldu

İnsanoğlu insan gibi yaşarsa
Gönüllerde güller gibi açacak
Hayvanlığa özen duyan kaşarsa
Gönüllere hançer vurup kaçacak

Azdırdın yüreği neydi ki derdin

Dünyaya sığmayan küçücük insan
Seven dostlarını insan saymıyor
Az gelir makamlar dar gelir mekan
Dostum diyenleri insan saymıyor

Ne ister ne geçer deli gönülden

Say dediler saydım, koyunla kuzu
Çanları çalanı, insan sayarlar
Soyuna çekenin değişmez huyu
Soylular soysuzu, insan sayarlar
*
Okuyup yazarmış, ilimsiz alim

Yüreği dünyaya sığmayan insan
Seven dostlarını insan saymıyor
Az gelir makamlar dar gelir mekan
Dostum diyenleri insan saymıyor

Ne ister ne geçer deli gönülden

Sen işcisin diyen ileri sürdü
Ağalar keyf etti, gününü gördü
Elleri nasırlı gözünden döktü
Çileyi çekiyor işçi kardeşim

Yer altı yer üstü tehlikeli iş

İslamın özüne bir girebilsem
Hakk'dan gayrısına boyun eğmezdim
Her bir zerresine bir erebilsem
Hakk'dan gayrısına kulluk etmezdim

Özünden ayrıldık şekle büründük

Övgüleri dillerde, yüzlerce yıl sürse de
Elbet fethedilecek, diyor peygamberimiz
Ne güzel bir yerdedir, cennettir yeryüzünde
İstanbul Fehtolundu, Fatihle İslamındır

Islamın nuru düştü, istanbulun üstüne

İnsanın eli dursa, durmuyor hiç dilleri
Bıçak yarası geçer, ya dillerin yarası
Nasılda belli olur gönüldeki yerleri
Yıllar yılı geçse de iyileşmez yarası

Akıl giderse bir an mecnuna döndüğünde

İZMİR İÇİN TÜRKİYE AĞLAR
Gecenin karanlığı terk ederken üstümden
Seher vaktiyle birlikte estiriyor serin rüzgarları
Güneş tüm parlaklığı ile doğarken İZMİR'in üstüne
Masmavi deniz göz alıyordu adeta
Egenin incisi, Türkiye'nin göz bebeği