Tüm insanlar aynıdır, etle kemikten olma
Gözlerimle gördüğüm bu canlı sanki başka
İnsanı insan yapan, değil anadan doğma
Gözlerimle gördüğüm, gönülden yaşar aşkla
İnsanlar arı gibi, sırrını taşımalı
Gönülden gönüle köprüler kurup
Sevdiğimi sana demeye geldim
Diz çöküp önünde, yüreğe vurup
Sen benim gülümsün demeye geldim
*
Uzaktan uzağa el sallar durur
Gönül Düşmüş
*
Gönül düşmüş dağ gülüne
Bilmeyene gül dikendir
Ateş yakar yüreklerde
Ağlatana zul verendir
Ne oldu ki öyle, ters ters bakarsın
Ezelin evvelin, inci tanesi
Şimdi kızgın yağda gibi sıçrarsın
İsli paslı olmuş, gönül hanesi
*
Ruhun sevgi dolu, belli gözünden
Gönül karda gezer, ziyana küser
Aklınca dünyaya parmak atıyor
Parasız pulsuzu görünce küser
Yaptığı her işte hile yapıyor
Ne güzel bir duygu varlığın gücü
Gönül bende seni, senden isterim
Bırakıp da malı mülkü gelsene
Bir özünle bir sözünü isterim
Gönül köprüsünü kurup gelsene
Ne gül olsun nede bülbül bağımda
Sadaka fitre vermek, üç kuruş yardım değil
Gönlü yere düşenin, gözlerine bir baksan
Düşmüşü tutta kaldır, sevgiyle etsen meyil
Güzel bir dua ile, gönüllere bir aksan
Yalanın her zerresi, gerçeği kör ederken
Gönül penceremde kandil yanarken
Yüreğim titriyor bir yıldız gibi
Od düşmüş sineme alev saçarken
Gözlerim arıyor bir yıldız gibi
Yüreğim yanıyor düşmüş közlere
Gönül seyredelim aşkı sevdayı
Ummandan ummana dalalım gitsin
Cahiller yapsınlar isterse riyayı
Verdiğimiz sözde dalalım gitsin
Sevip sevilelim vakit geçmeden
Gönül yar'in peşinde, yar'sa benim içimde
İnce bir sır vererek, arı çiçek derdinde
Üç günlük şu dünyada, okun yönü hedefte
Can öteyi bilen yar, seni göresim geldi
Ömrümün önü sonu, hepsi üç beş mevsimdir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!