Dünyanın her bir derdi, başımızda uçarken
Çiçek böcek yazarak lay lay lom edenlere
Gerçekleri görmeyip, hayallerde gezerken
Harflere kök söktüren, ne desem şairlere
Başı sonu belirsiz, anlamsız sözleriyle
Nedir bu kargaşa, nedir bu gürültü ?
Kulakları sağır eder uğultu
Her yer girmiş birbirine
İnsanlık unutulmuş
Yoksa burası yeni bir dünya mı ?
*
Ne düşündüm biliyor musun
Önce seni,
Sonra da beni düşündüm
Gündüzü geceye ekledim
Güneşin nuruyla birlikte
Titreyerek kendime geldim
Hırsa kapılanın kızarır gözü
Yer yerinden oynar döner mecnuna
Ateşler içinde şaşırır sözü
Dur desem durmuyor akıl divane
Düştüğü kuyuda çırpınır durur
Ne geceler gördük sabahlar olmaz
Ne gündüzler gördük güneşler doğmaz
Yürekler yanarken niye ki sönmez
Dertlilerin yüzü niye gülmüyor
Sesi çıkmaz boyun eğmiş aleme
Ne gelişin belli ne de gülüşün
Yüreği yakarken asarsın surat
Sanma ki görünce seni düşündüm
Ağlatan zalimler almaz ki murat
Gelişin bellidir fırtına boran
Ne güzel gülersin ne bu hal dedi
Gülüşüm suçmuydu şaşırdım kaldı
Bu kadar derdinle gülersin dedi
Her gün ağlamaya derman mı kaldı?
Ağızlar yayılıp dudak büzülür
Ne güzel söylemiş diyen dillerin
Anlamış dinlemiş gülen gözlerin
Ağzından çıkan, şu güzel sözlerin
Derman olur bana güzel sevdiğim
Sevdiğine yoktur pusulu günler
Bilsen yine neler geldi başıma
Akbabayla baykuş çıktı karşıma
Sen giderken güldü çatık kaşıma
Dünyayı başıma zindan eyledin
Akşam olup her gün seni beklerken
Hayaller gözümde düşündüm kaldım
Aylarım yıllarım uçup giderken
Yüreğim yanarken sessizce baktım
Sevmeyi bilmeze neler söylesem
Kaderim kedere dönüşür oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!