Ahirim sen, ömrüm sensin bitanem
Nere gitsem, neler etsem bilmiyom
Açık kaldı, gönül kapım gültanem
Gel desem, gelin mi, bende bilmiyom
**
Ellerin önüne, atıp giderken
Nedendir bu ağıt nedendir sızı
Hırsına yenilen alıyor gazı
Dur durak bilmeden giderken hızı
Önüne geçeni ezip gidiyor
Dönemin en büyük modası oldu
Nehirlerden sular akar
Şu tarlalar neden susuz
Dilimizden sevgi akar
İnsanlarım neden huysuz
Her gün açar yeni çiçek
Dünyanın her bir derdi, başımızda uçarken
Çiçek böcek yazarak lay lay lom edenlere
Gerçekleri görmeyip, hayallerde gezerken
Harflere kök söktüren, ne desem şairlere
Başı sonu belirsiz, anlamsız sözleriyle
Nedir bu kargaşa, nedir bu gürültü ?
Kulakları sağır eder uğultu
Her yer girmiş birbirine
İnsanlık unutulmuş
Yoksa burası yeni bir dünya mı ?
*
Ne düşündüm biliyor musun
Önce seni,
Sonra da beni düşündüm
Gündüzü geceye ekledim
Güneşin nuruyla birlikte
Titreyerek kendime geldim
Hırsa kapılanın kızarır gözü
Yer yerinden oynar döner mecnuna
Ateşler içinde şaşırır sözü
Dur desem durmuyor akıl divane
Düştüğü kuyuda çırpınır durur
Ne geceler gördük sabahlar olmaz
Ne gündüzler gördük güneşler doğmaz
Yürekler yanarken niye ki sönmez
Dertlilerin yüzü niye gülmüyor
Sesi çıkmaz boyun eğmiş aleme
Ne gelişin belli ne de gülüşün
Yüreği yakarken asarsın surat
Sanma ki görünce seni düşündüm
Ağlatan zalimler almaz ki murat
Gelişin bellidir fırtına boran
Güneşin sıcağı vurmuş bağrına
Al yazmayı başa takmış salınır
Çekse de dertleri güller bağında
Yürüdükçe ayrı hava takınır
Nasırlıdır kimi zaman elleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!