Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

Yolumun üstüne aniden çıkıp
Gönlüme vurduğun sözler yalan mı?
Gözüme bakarak gerçek mi deyip
Gönlümde açtığın izler yalan mı?

Uyudum uyandım aklımda varsın

Yar başına vardım yar'i görünce
Akıl mı kalmıştı nasıl da yandım
Unutmam o anı ben de ömrümce
Nasılda ağladım nasılda yandım

Uzattım elimi tutasın diye

Ellerin elimi yakıyor sandım
Yüreğim titredi yar tutamadım
Hayale kapıldım bir güle kandım
Gönlüme girecek yar bulamadım

Bilemezsin ne haldeyim
Yanan alev içindeyim
Hayalinle, gerçekteyim
Yar dedikçe yürek yanar
*
Günlerimi saya saya

Tut elimi sevdiğim buralardan gidelim
Gerçek olsun hayaller mutlu sona erelim
Gelecek de her günü düğün bayram edelim
Yarım kaldı hayaller bir hainin elinden

Gönüllerde bir ışık dillerde bir şarkı

Yaşadığım dünyanın zindan olacağını düşünürken
Gördüğüm güzelliklerle kendime geldim
Her güzellikler, bir bir sıraya girmişti sanki
Baktıkça sevmeyi
Sevdikçe gülmeyi öğretti bana
Hatta şu zalimlerin zalimliğine rağmen

Yaşadığım sancılar doğmadan mı yazıldı
Her günüme dert verdi her günümde ağladım
Herkes biliyor mezar taşa ismim yazıldı
Her günüme dert verdi her günümde ağladım

İnsan denen şu beşer beni benden aldılar

Yasak Elma
Bir elma aldım elime
İkrar eyledim, yasaktır diye
Dinlemedi dinlemezler
Gözü kalan kalana
*

Herkes bir şey çalıyor, uzun uzun seyrettim
Kimine imrenirken, kiminden nefret ettim
Kalp gözü uyuyanı, iğneleyip terk ettim
Aynı kazan içinde, yaşamaktan utandım

Doymayan gözleriyle, sülükler kan emerken

Yer yerinden oynuyor, eşyalar sabit kalmış,
Et parçası kırılmaz, yürekler param parça
Koca dağlar dumansız, ateşi can yakıyor.
Seviyorum diyenler yaşamıyor insanca

Elin bağdan yayılan hesabı verir bir gün