Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

Gönlüme huzur veren parlayan güneş gibi
Gülerken huzur verip gönülden seni sevdim
Koca dağı kum yapıp, engelleri aşarken
Zorlukları aşarak, sessizce gitsem buradan

Sabahın seherinde, bir güzel selam verdi

Anadolum nedir çektiğin çile
Yıllar boyu ordan ora göç eder
Kader talih yine vurdu bir sille
Halkım yine ordan ora göç eder
*
Felek vurdu sabah erken bir tokat

Göçmen kuşlar uçuştu, yüreğimde hasret var
Göz göze bakışırken, sessizlik yürek yakar
Kızgınlığın ötesi, yürekte fırtına kar
Meyveler kış da kaldı, ayazı yürek yakar

Hep beraber yürürken kısa yollar uzuyor

Göğe baksam utanırım Rabbimden
Kalbe baksan utanırım kendimden
Yere baksam utanırım dilimden
Çevremde ki insanların haddinden
Haddimi aşarsam Affet ALLAH'ım
Kemal BERK

Göğsümün üstüne hançer vuranla
El ele tutarak kardeş olmuştun
Hile hurda ile tuzak kuranla
Elleri severek kardeş olmuştun

Kimsesiz sanarak planlar yaptın

Rengarek olmuştu bağlar bahçeler
Yeşilin her tonu selâm veriyor
Yürekte açılan en güzel güller
Gök kuşağı gibi sevgi saçıyor

Baharda güzeldir yağmur yağarken

Gökten düşen her bir yağmur tanesi
Yüreğimde sevgi selin suyudur
Çoğaldıkça derya deniz hanesi
Sevenlerin ruhundaki huyudur

Kimi zaman şimşek gibi çakarak

Bu gözler görmüştü güzeli sende
Çiçeğin özünden balı alansın
Dostluklar sendedir düşmanlık bende
Aşķı sevdaları gönle salansın

Tatlı sözle gelip gönlüme girdin

Gönlümün derdini bir diyebilsem
Tüneli çukuru önümde engel
Derdime çareyi bir bilebilsem
Canlısı cansızı gönlüme engel

Ufuk da beliren güneşi görsem

Biz ne kışlar gördük, ne de zemheri
Vız gelir bizlere esen rüzgarlar
Dolu gibi yağıp başı ezenler
Dostumun sözüyle gönlüm kahreder

Gülmeyen yüzüyle karşıma çıktı