Ne oluyor, insanlara hep böyle
Dertlerini atıyorlar, yüreğe
Gece gündüz savaşıyor, nefsiyle
Sen bize, akıl fikir ver Allah’ım
Mutlu yaşam, sade benle olmuyor
Nerden geldik nere gidek bilmiyom
Akıl şaşkın fikir şaşkın vallahi
Doğru çizgilerden uzak kaçıyom
Yolum yanlış yönüm yanlış vallahi
Herkes alim olmuş diller bir karış
Nerdesin diye sorma kardeşim
Bir görseydin gözden düşen, yağmuru karı
Arada estiren şu rüzgârı
Savurunca aratmıyor zemheride ki nar'ı
Birde dönderirken görsen fırtınayı
Gör o zaman garibin halini
Nere baksam orda ayrı bir sızı
Dört bir yandan alev sarmış ülkemi
Gözyaşı dökerken anası kızı
Yürekler yanarken görsen ülkemi
Gün geçmiyor acı haber geliyor
Nere baksam bende seni görüyom
Yerde gökte dağda taşta güllerde
Hikmetini desem ilmim yetmiyor
Bana gerek senin sevgin yeter ki
Hu diyerek sana varsam yeter ki
Neredesin ey can neredesin candaşım
Arzuhalim vardı kime nasıl anlatsam
Birde sen duysaydın feryadımı yoldaşım
Derdime dermanı birde bana anlatsan
Ben mi çok korkağım alem mi uyanık
Ne Şah'sın, ne de Sultan, gelip de bana sorsan
Canda öte can deyip, yüreğimde yer bulan
Ömrümün her anında, karanlığı tan yapan
Güneş gibi parlayıp, yolumu aydınlatan
*
Bir dalın üzerinde, gül ile diken gibi
Ne şairim ne de ozan
Kızmayın kelimem bozuktur diye
Aklıma gelenler yürekten akıyor dile
Elde kalem yazarım hep bile bile
Ne kopya vardır, nede bir hile
Özümden geleni anlıyor, bakanlar göze
Yıldızlar titriyor yüreğim gibi
Ne söndüğü belli nede yandığı
Ateşi harlayan sevgili gibi
Ne sevdiği belli ne sevmediği
Karanlık gecede durmadan parlar
Gençliği aklına gelip ananlar
Gençlik elden gider, elin çizgiden
Geçmişe takılıp, dertle yananlar
Neslini kurtarsan, elin çizgiden
*
Akıllar bir karış, gökte uçarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!