Ne söylesem, ne anlatsam bilmem ki
Yüreğimden gelenleri bir kere de desem ki
Yetecek mi sıra sıra dizilen sözler ki
Az gelirse affet beni sevgili öğretmenim
O küçücük bedeninde taşıdığın yürek ki
Uzaktan görür görmez, kuyruğunu sallarken
Dili çıkmış ağzından, sahibine havlıyor
Alacağı kemiği, kapmak için tavlarken
Yal yemeye alışmış, yalakalık yapıyor
Kırk takla atar her gün, sıralarken yalanı
Adaletin kantarı, geçmiş puştun eline
Bak vurulmuş boynuma, görülmeyen halkalar
Ağlatan olmuş sarhoş, çarklar kimin lehine
Dünyalık menfaatler, mizanda neye yarar
Bilmez hakkı hakikati, benliğini satanlar
Kahırlanıp dövünmek, neye yarar sevdiğim
Yıllar boşa geçerken, havalıca yaşamak
Anlamsız her bir söze, deli gibi güldüğüm
Gerçekleri görünce, neye yarar ağlamak
Kör olunca gözlerin, görmüyor güzelliği
Uzaktan öttürür görsen gazeli
Ektiğim diktiğim derdin hecesi
Filizler boy vermez yoktur meyvesi
Hasadım tam takır neyin nesidir
Laf ile sevenler döker dilleri
Uzaklardan duydum, Ney'in sesi
Yüreğimi, derin derin, sızlatır
Çekemedim işte o an nefesi
Ciğerime acı verip sızlatır
*
Uzun uzun öter, yakar derinden
Neyleyim sarayı köşkü bu yaşta
Yüreği yakıyor onun ateşi
Yokluğu her zaman içimde yara
Yüreği yakıyor onun ateşi
Bırakıp giderken haber vermedi
Gitmiyor gözümden gitmiyor kara
Uykularım haram oldu hep bana
Kimisi akıtır gözyaşı dışa
Benim gözyaşım kalem ucunda
Ekmeğime katık ettim acıda
Nisan yağmurları gibi düştün gönlüme
Sırılsıklam aşık ettin kendine
Herkes konuşsa da, sen dinle beni ey sevgilim
Gelecekten dem vuran,
Son sözüm, son nefesim, seninle olsun
Yürekten söylediğim şarkılar eşliğinde
Nisan yağmurları gibi akıyor
Gözlerimden yaşlarım
Kimse görmesin diye
Akıtmadım dışına
Sadece yüreğimi sularım, ateşim sönsün diye
Hak hukuk tanımayan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!