İlyas Memiş Şiirleri - Şair İlyas Memiş

İlyas Memiş

Bir çeşmedir çağımız her yanından dert akar,
Bir çeşme ki aşk cimri, adavet cömert akar.

Kurumuş kentlerdeki muhabbet pınarları,
Damla damla cemiyet, oluk oluk fert akar.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Kim bilir ne fısıldar neler anlatır neler,
Yanık yüreklerinden ateş akan çeşmeler…

Kâh göklerden dem vurur, kâh köklerinden arzın;
Sırlı dudaklarından dökülür bilmeceler.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ey göçüp gidenleri merakla soran kişi,
Kâfi cevap değil mi her gelenin gidişi.

Temmuz 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Kâh göklerde kâh yerde, ruhlar şaşkın arada;
Göz manzara derdinde, gönüller macerada…

Ağustos 2011

Devamını Oku
İlyas Memiş

Yıl yirmi üç altı Şubat,
Yıkıldı dünya Maraş’ta.
Kayıplar, kederler kat kat,
Yıkıldı dünya Maraş’ta.

Dört çeyrekte durdu zaman,

Devamını Oku
İlyas Memiş

Aşktır fâni dünyaya, hakikat katan maya;
Aşksız koca kâinat mahkûmdur dağılmaya.

Temmuz 2012

Devamını Oku
İlyas Memiş

Şan, şöhret, mal, mülk, makam; hırs tarlasında mayın…
Dikkat edin, yürürken üzerine basmayın.

Nisan 2012

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ne Leyla’dır dermanı ne fâni dünya ruhun;
Bir fâni gönül nasıl fâniye olur meftun.

Sevda duymazdı asla güneş varken semada,
Bir karanlık geceye aklı olsaydı Mecnun.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Titreterek bas toprağa,
Meydan senin Türk Milleti.
Mührünü vur, yürü çağa,
Zaman senin Türk Milleti.

Doğrudan yanadır safın,

Devamını Oku
İlyas Memiş

Dünya dünya namına bu dünyada gördüğüm;
Bir çürük ipe bağlı birkaç boncuk kördüğüm.

Şubat 2011

Devamını Oku