İlyas Memiş Şiirleri - Şair İlyas Memiş

İlyas Memiş

Bir huzur diyarıdır iklimi, doğasıyla,
Yemyeşildir her yanı, her ay bahar Geyve'de.
Büyüler gönülleri efsunlu havasıyla,
Bir coşkudur dağlarda eser rüzgâr Geyve'de.

Uzanır her tarafta rengârenk bahçeleri,

Devamını Oku
İlyas Memiş

Bir kuş ki gönül konsa kırılır hangi dala,
Bir düş kalkar hudutlar düşse gölgesi yola.

Mart 2012

Devamını Oku
İlyas Memiş

Yak gönül ateşini aşk zirveleri aşsın,
Yansın nefis kömürü yüreğin buharlaşsın.

Yak ki şahlansın gönül, coşsun ırmaklar gibi;
Yıkılsın göz bentleri, sel olup sular taşsın.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Gönül çiçeklerini gözyaşlarıyla sula,
Günahları nedamet ateşinde kurula.

Tut gönül bahçesine akmasın bulanık su,
Çağlasın yüreğinde hakikatin coşkusu.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Yönel sonsuz âleme bırak fâni varlığı,
Yönel ki âleminden çıksın gönül darlığı.

Aç gönül kafesini salıver uçsun kuşu,
Seyreylesin semavat bak nasılmış uçuşu.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Göz var mihnettir cana.
Göz var değer cihana.

Göz var zerreyi görür,
Göz var şemsi söndürür.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ya insanın önünde hayaller alçak kalır,
Ya da çapsız hayaller için insan alçalır.

Şubat 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Yaşamak istiyorsan hayal et, hayal ettir;
Hayalin olmadığı bir hayat hayalettir.

Aralık 2011

Devamını Oku
İlyas Memiş

Değildir gözyaşları tuzlu olsa da acı...
Değil derin sularda boğmak hüznün amacı.

Serpiyor kör gözlere görsün diye gerçeği,
Hakikat deryasından taşan serin ilacı.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Bir bahardı mazimiz; aşktan, çiçekten, gülden…
İlhamını alırdı kalplerimiz bülbülden.

Sarardı o rengârenk bahçeler birer birer...
Gül soldu, bülbül uçtu, aşklar kalktı gönülden.

Devamını Oku