İlyas Memiş Şiirleri - Şair İlyas Memiş

İlyas Memiş

Sular var gürül gürül dağlardan akar gider,
Sular var sessiz sessiz bir koydan çıkar gider.

Sular var hayat verir yemyeşil ovalara,
Sular var tufan olur etrafı yıkar gider.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Tuzdur dertler, cefalar; içinde lezzet taşır,
Buzdur zevkler, sefalar; geçince buharlaşır.

Ağustos 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ne Kars ne de Iğdır’dan; ülkem Uygur’dan başlar,
Ülküm aşar dağları ta Singapur’dan başlar.

Bitmez Hatay, İzmir’de; Altay’dan Fas’a uzar,
Sığmaz sığ denizlere, Hint’ten Atlas’a uzar.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Çürümemişse şayet zulme bir vicdan sızlar,
Zulmü ancak ve ancak alkışlar vicdansızlar.

Ocak 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Onlar bir kızgın ateş, ne dağ ne taştan onlar...
İnsanlığın bağrından taşan bir volkan onlar.

Onlar buz tutmuş ateş, onlar parlak zirveler…
Onların sayesinde bir kararda durur yer.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ne varsa bu âlemde, ardında yalnız O var;
En gizli arzuları, emelleri O duyar.

Ne varsa her şey hayal, aslında yalnız O var;
Hikmetle bakılınca haşmetiyle O çıkar.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ne gaflet, biter ömür, gelip geçerken zaman;
Öder de hayatıyla yağma sanır hep insan.

Haziran 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Kimi ırmak zanneder, kimi göl, kimi deniz;
Biz devleti, malını zemzem bilenlerdeniz.

Ağustos 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Dönsün bırak, kaderin çemberinde dünyayı,
Çekme, germeye gelmez hayat denen bu yayı.

Şubat 2011

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ölüm yelken açmaktır bu deryada varlığa,
Ve bir kutlu vedadır bu köhne mezarlığa.

Temmuz 2013

Devamını Oku